Μια κινηματογραφική ανασκαφή στη Μινωική Κρήτη: Ντοκιμαντέρ για τον Γιάννη Σακελλαράκη

Την μινωική Κρήτη του σπουδαίου αρχαιολόγου Γιάννη Σακελλαράκη, του επιστήμονα που, παρ΄ ότι μη Κρητικός, έζησε, αγάπησε και ανέδειξε την πανάρχαια ιστορία του νησιού και των ανθρώπων του, παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ της Διονυσίας Κοπανά, «Το Ίχνος του Χρόνου», που παίρνει μέρος στο 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης.
«Είναι μια ταινία για το χρόνο, τη μνήμη και τη νοσταλγία. Για τη μνήμη της ιστορίας, που διατηρείται ζωντανή πάνω στη φύση, στις πέτρες, στα θαμμένα βότσαλα -βήσαλα τα λένε οι Κρητικοί- στους ήχους και στις μουσικές, στον κύκλο της ζωής και του θανάτου, πάνω στα πρόσωπα των ανθρώπων», λέει η σκηνοθέτης.

Αλλά, όπως επισημαίνει η ίδια, είναι κυρίως «Μια ταινία για τη γοητεία της αρχαιολογίας και της ανασκαφής, μέσα από το post-mortem πορτραίτο του αρχαιολόγου, στοχαστή και δάσκαλου Γιάννη Σακελλαράκη».

Ταξίδια στην Κρήτη, αναζήτηση των τόπων όπου ο Γιάννης Σακελλαράκης (1936- 2010) πραγματοποίησε τις ανασκαφές του, στις Αρχάνες και στο Φουρνί, στα Ανεμόσπηλια, στο Ιδαίο Άντρο, στη Ζώμινθο τελευταία, συνομιλίες με τους ανθρώπους που δούλεψαν μαζί του, θραύσματα και ίχνη που συγκεντρώθηκαν προσεκτικά, συνθέτουν την αφήγηση, σαν ένα είδος κινηματογραφικής ανασκαφής ή μιας άλλης αρχαιολογίας.
«Έτσι, η Μινωική Κρήτη αναδύεται μέσα από τα πρόσωπα των σημερινών βοσκών», όπως λέει η ίδια.
Κάτι καθόλου τυχαίο, καθώς, όπως διαπίστωσε, ήταν και οι εργάτες των ανασκαφών, κάποιοι από τους οποίους συνεχίζουν και σήμερα να δουλεύουν κοντά στην Έφη Σαπουνά -Σακελλαράκη στη Ζώμινθο. «Οι Κρητικοί βοσκοί συναντούν τους Μινωίτες προγόνούς τους στη σκιά των ίδιων βουνών. Αναπνέουν τον ίδιο αέρα, ακούν το ίδιο θρόισμα των φύλλων, βλέπουν τη γη τους να ανθίζει ξανά και ξανά. Ακόμη και οι ήχοι της φύσης παραμένουν αναλλοίωτοι, η ξεσηκωτική κρητική μουσική δεν είναι παρά η αντανάκλασή τους», λέει η σκηνοθέτης.
Για όσους γνωρίζουν, μάλιστα, λίγο την ιστορία των ανασκαφών του Σακελλαράκη στην Κρήτη, ένας βοσκός ήταν που είχε δώσει το έναυσμα στον αρχαιολόγο να αναζητήσει σε υψόμετρο 1200 μέτρων ένα μινωικό ανάκτορο. «Πού βόσκεις τα πρόβατά σου;» τον είχε ρωτήσει ο Σακελλαράκης. «Στη Ζώμινθο», απάντησε εκείνος και αυτή η προ-ελληνική λέξη ήταν αρκετή για να τον ανεβάσει στον Ψηλορείτη και να εντοπίσει τελικά αυτή την μοναδική, πάνω σε βουνό, εγκατάσταση των Μινωιτών, απ΄όπου έχουν προέλθει εντυπωσιακά ευρήματα.

Η φύση συνυπάρχει έτσι με την Ιστορία σ΄αυτό το φιλμ, χάρις στην έμπνευση που έχει δώσει στη δημιουργό του η προσωπικότητα του Γιάννη Σακελλαράκη. Κι όπως λέει χαρακτηριστικά η Διονυσία Κοπανά, «Συλλέγω τα ίχνη από το χθες κι από το τώρα, για να τ’ αφήσω κληρονομιά στο αύριο. Γιατί τα πάντα αφήνουν ίχνος. Οι άνθρωποι στον τόπο και το χρόνο, τα δέντρα, τα ζωντανά, ο άνεμος όταν περνάει μέσα από τα φύλλα των δέντρων, ακόμη και τα μυρμήγκια στο διάβα τους. Ακόμη και οι ταινίες. Αυτή είναι η δική μου αρχαιολογία!».

Να σημειώσουμε ότι το 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης πραγματοποιείται φέτος ψηφιακά, από 19 ως 28 Μαΐου, έτσι η παρακολούθηση των ταινιών γίνεται μέσω της διεύθυνσης www.filmfestival.gr

Πηγή: Μ. Θερμού, MonoNews

22ο Φ.Ν.Θ. Ανοιχτή Συζήτηση Με Τους Ρόμπερτ Φισκ Και Τον Σκηνοθέτη Γιούνγκ Τσανγκ

22ο Φ.Ν.Θ. Ανοιχτή Συζήτηση Με Τους Ρόμπερτ Φισκ Και Τον Σκηνοθέτη Γιούνγκ Τσανγκ

22ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [19-28/5/2020]

Ανοιχτή συζήτηση με τον φημισμένο ανταποκριτή Ρόμπερτ Φισκ και τον σκηνοθέτη Γιούνγκ Τσανγκ

Continue reading “22ο Φ.Ν.Θ. Ανοιχτή Συζήτηση Με Τους Ρόμπερτ Φισκ Και Τον Σκηνοθέτη Γιούνγκ Τσανγκ”

ΔΕΥΤΕΡΟ TEASER της πολυαναμενόμενης ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη “Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΡΥΠΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ” με τίτλο: “To ταπεράκι μην ξεχάσεις!”.

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΡΥΠΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ – Teaser Trailer 2: «Το ταπεράκι μην ξεχάσεις!»

 

Στους κινηματογράφους από την Αργοναύτες ΑΕ.

 

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΡΥΠΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ 

Μία ταινία του Γιάννη Οικονομίδη

 

Σε μια μικρή πόλη της Ελλάδας, όταν το ερωτικό πάθος διασταυρώνεται με την απληστία για το χρήμα, τα πτώματα αρχίζουν να στοιβάζονται το ένα μετά το άλλο και η “Ωραία Κοιμωμένη” Όλγα δεν θα μάθει ποτέ από τι πραγματικά έχει γλιτώσει.

 

ΠΑΙΖΟΥΝ: Βασίλης Μπισμπίκης, Βίκυ Παπαδοπούλου, Γιάννης Τσορτέκης, Στάθης Σταμουλακάτος, Βαγγέλης Μουρίκης, Γιώργος Γιαννόπουλος, Λένα Κιτσοπούλου.

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιάννης Οικονομίδης

 

ΣΕΝΑΡΙΟ: Γιάννης Οικονομίδης, Χάρης Λαγκούσης, Δημοσθένης Παπαμάρκος

 

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ: Δημήτρης Κατσαΐτης

 

ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΟΥΣΙΚΗ: Jean-Michel Bernard

 

ΜΟΝΤΑΖ: Γιάννης Χαλκιαδάκης

 

ΗΧΟΣ: Ντίνος Κίττου, Κώστας Φυλακτίδης

 

ΣΚΗΝΙΚΑ: Ιουλία Σταυρίδου

 

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Χριστίνα Λαρδίκου

 

ΜΑΚΙΓΙΑΖ: Γιάννης Παμούκης

 

VFX SUPERVISOR: Αντώνης Κοτζιάς

 

ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Ιωάννα Μπολομύτη

 

ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ: Πάνος Παπαχατζής, Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος, Elie Meirovitz, Ingmar Trost, Γιάννης Οικονομίδης

 

ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ Α.Ε. | FALIRO HOUSE | EZ FILMS | SUTOR KOLONKO | Y.E. FILMS LTD ΣΕ ΣΥΜΠΑΡΑΓΩΓΗ ΜΕ ΕΡΤ Α.Ε. | ONASSIS CULTURE | ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ (Σ.Ε.ΚΙΝ.) | DIGITAL DISTRICT | ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ | POPION PRODUCTIONS | YAFKA  ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΕΚΟΜΕ Α.Ε. | ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ | THE CNC AND THE GFC – FRENCH-GREEK CO-PRODUCTION FUND | FILM– UND MEDIENSTIFTUNG NRW | MEDIA CREATIVE EUROPE

 

INTERNATIONAL SALES: THE MATCH FACTORY

 

Τελετή Λήξης στο 59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ || 1-11/11/2018

Τελετή Λήξης

Μέσα σε μια ζεστή ατμόσφαιρα έπεσε η αυλαία του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2018, στην κατάμεστη αίθουσα του Ολύμπιον, με την τελετή απονομής των βραβείων της διοργάνωσης.

No 1097155

Αρχικά, τον λόγο πήρε ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Φεστιβάλ Γιώργος Αρβανίτης, ο οποίος καλωσόρισε τους εκπροσώπους της πολιτικής εξουσίας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και το κοινό που για πρώτη φορά συμμετείχε στην τελετή λήξης του φεστιβάλ. Ο ίδιος δήλωσε: «Μαζί ζήσαμε δέκα μέρες γεμάτες ταινίες, συζητήσεις, εκδηλώσεις, μαζί δημιουργήσαμε αναμνήσεις. Εκ μέρους όσων εργάστηκαν γι αυτό το φεστιβάλ, το υπέροχο προσωπικό, τους μοναδικούς εθελοντές μας, θέλω να σας ευχαριστήσω όλους. Ένα φεστιβάλ γίνεται πραγματικότητα τη στιγμή που γεμίζει η αίθουσα και ξεκινά η ταινία. Σε εμάς αυτό συνέβη ταυτόχρονα σε οκτώ αίθουσες πριν από δέκα μέρες. Απόψε είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τις ταινίες και τους δημιουργούς. Σας ευχαριστώ πολύ, σας εύχομαι μια όμορφη βραδιά και καλώ στη σκηνή τον παρουσιαστή της τελετής, ηθοποιό και σκηνοθέτη Γιώργο Νανούρη».

Παίρνοντας το λόγο, ο Γιώργος Νανούρης καλωσόρισε το κοινό και ευχαρίστησε τους χορηγούς του φεστιβάλ, αναφέροντας πως χωρίς την πολύτιμη αρωγή τους «αυτή η συναρπαστική γιορτή του σινεμά στην οποία όλοι πήραμε μέρος και φέτος, δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει πραγματικότητα». Αμέσως μετά, υποδέχτηκε επί σκηνής τον Αλέξανδρο Μπαλτατζή, Marketing Manager International Premium Brands της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, ο οποίος απένειμε τα Βραβεία Κοινού Fischer, που εκφράζουν τις προτιμήσεις των θεατών του Φεστιβάλ. Ο κ. Μπαλτατζής τόνισε: «Ευχαριστούμε θερμά την ομάδα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που παρουσιάζει κάθε χρόνο μία διοργάνωση-διαμάντι σε διεθνές επίπεδο και η οποία μας χάρισε άλλη μία μοναδική κινηματογραφική εμπειρία στο πλαίσιο της οποίας 15.400 θεατές ψήφισαν για να αναδείξουν μέσω των Βραβείων Κοινού Fischer τις ταινίες που ξεχώρισαν. Η Fischer, για 12η συνεχή χρονιά με τα Βραβεία Κοινού Fischer στο Φεστιβάλ βοήθησε να αναδείξει το κοινό με την ψήφο του τα ταλέντα του σήμερα που θα μας απασχολήσουν αύριο μέσα από τα άκρως ενδιαφέροντα διαγωνιστικά τμήματα του Φεστιβάλ». 

Το Βραβείο Κοινού Fischer Ελληνικής Ταινίας – Μιχάλης Κακογιάννης, για ταινία του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (πρεμιέρα) δόθηκε στην ταινία Καταφύγιο ΙΙ: το μονοπάτι του πάγου του Χρήστου Νικολέρη (Ελλάδα), ο οποίος παραλαμβάνοντας το βραβείο δήλωσε συγκινημένος και χαρούμενος, συμπληρώνοντας πως κατ’ αυτό τον τρόπο η ταινία πέτυχε απόλυτα τον σκοπό της, ο οποίος δεν είναι άλλος από το να αγαπηθεί από το κοινό. Στη συνέχεια, το βραβείο κοινού Fischer για ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού απονεμήθηκε στην ταινία Ο ένοχοςτου Γκούσταφ Μέλερ (Δανία), το βραβείο κοινού Fischer για ταινία του τμήματος «Ματιές στα Βαλκάνια» πήγε στην ταινία Πεταλούδες του Τόλγκα Καρατσελίκ (Τουρκία), ενώ τέλος, το βραβείο Κοινού Fischer για ταινία του τμήματος «Ανοιχτοί Ορίζοντες» πήρε η ταινία Η δωδεκάχρονη νύχτα του Άλβαρο Μπρέχνερ (Ισπανία, Αργεντινή, Γαλλία).

Το Φεστιβάλ φιλοξένησε, για ακόμη μια χρονιά, τα βραβεία Νεότητας Φοιτητών Πανεπιστημίων της Θεσσαλονίκης που απονέμονται σε δύο ταινίες του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (πρεμιέρα). Η κριτική επιτροπή αποτελούνταν φέτος από τους φοιτητές Παναγιώτα Δαμιανίδου, Άγγελο Κάλφα, Συμεών-Ραφαήλ Καραλή, Χαράλαμπο Κοζάρη και Αλεξάνδρα Μολφέτα, ενώ την Επιτροπή Βραβείου Νεότητας επιμελείται η Δρ. Μπέτυ Κακλαμανίδου, Επίκουρη Καθηγήτρια στην Ιστορία & Θεωρία Κινηματογράφου, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εκ μέρους της επιτροπής, η κα Μολφέτα ανέβηκε στη σκηνή για να απονέμει τα δύο βραβεία: το βραβείο Καλύτερης Ταινίας δόθηκε στο φιλμ Η δεξιά τσέπη του ράσου του Γιάννη Β. Λαπατά (Ελλάδα). Σύμφωνα με το σκεπτικό της επιτροπής πρόκειται για μια «βαθιά συγκινητική ταινία που μέσα από την αγάπη, την απώλεια και τον επαναπροσδιορισμό της ζωής, μας προσφέρει ένα πολύτιμο μάθημα για τη ζωή και τον θάνατο. Με άρτια σκηνοθεσία και φωτογραφία, σκηνικά και κοστούμια που αποδίδουν απόλυτα τον χώρο του μοναστηριού, τον χαρακτήρα του μοναχού και συνδυάζονται άρτια με την όλη ατμόσφαιρα της ταινίας. Πολύ καλός ηχητικός σχεδιασμός και εξαιρετική χρήση της μουσικής που σε συνδυασμό με την εξαιρετική υποκριτική των ηθοποιών δημιουργεί άμεσα το αίσθημα της ταύτισης μαζί τους και εντείνει την συγκίνηση στις απαραίτητες στιγμές». Το βραβείο παρέλαβε ο συγγραφέας του ομότιτλου βιβλίου στο οποίο βασίστηκε η ταινία, Γιάννης Μακριδάκης, ο οποίος ευχαρίστησε τον σκηνοθέτη για την άψογη συνεργασία τους και προέτρεψε όλους τους έλληνες σκηνοθέτες να στραφούν στην ελληνική λογοτεχνία για να αντλήσουν έμπνευση. Αμέσως μετά, απονεμήθηκε και το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής Νεότητας στην ταινία Scopophilia, των Ναταλίας Λαμπροπούλου και Ηλέκτρας Αγγελετοπούλου (Ελλάδα) «για την ευρηματικότητα, την πρωτοτυπία και τον μυστηριώδη χαρακτήρα της. Μια πρωτότυπη προσέγγιση της σκηνοθεσίας, που έχει μία σαφή ηδονοβλεπτική ματιά και εξαιρετική χρήση του γρήγορου μοντάζ. Με την πλειονότητα των πλάνων της που γίνονται μέσα από την κάμερα του υπολογιστή, δημιουργείται μία συνεχής αίσθηση αγωνίας και από πλευράς αφήγησης και από πλευράς σκηνοθεσίας», σύμφωνα με το σκεπτικό της επιτροπής. Οι δύο σκηνοθέτιδες παρέλαβαν με μεγάλη χαρά το βραβείο, ευχαριστώντας παράλληλα τόσο το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης όσο και την Επιτροπή Νεότητας.

Στη συνέχεια, τη σκυτάλη πήραν δύο βραβεία που απονεμήθηκαν για πρώτη φορά φέτος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αρχικά, δόθηκε το βραβείο του ελληνικού τμήματος του WIFT (Women in Film & Television) σε ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος ή του Τμήματος Εκτός Συναγωνισμού για την καλύτερη γυναικεία συνεισφορά και παρουσία μπροστά ή πίσω από την κάμερα. Την φετινή κριτική επιτροπή αποτέλεσαν τα εξής μέλη του ΔΣ του WIFT:  Αντουανέττα Αγγελίδη (αντιπρόεδρος), Λένα Ράμμου (γενική γραμματέας) και Πόλυ Τρανίδου (ταμίας), η οποία και ανέβηκε επί σκηνής για να απονείμει το βραβείο στην ταινία Μη με αγγίζειςτης Αντίνα Πιντιλίε (Ρουμανία, Γερμανία, Τσεχία, Βουλγαρία, Γαλλία), «για την τόλμη και το θάρρος με το οποίο απεικόνισε την πρωταγωνίστριά της». Σύμφωνα με το σκεπτικό της επιτροπής, η ταινία υποσκάπτει τις στερεότυπες θέσεις του έμφυλου βλέμματος και πειραματίζεται με γενναιότητα στην κινηματογραφική γραφή.

Σειρά είχε το επίσης νέο βραβείο Mermaid Award για την καλύτερη ταινία LGBTQI θεματικής του επίσημου προγράμματος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η τριμελής επιτροπή αποτελούνταν από τους Μαρία Κατσικαδάκου (Μαρία Cyber) διευθύντρια του Outview Film Festival (Διεθνούς LGBTQI Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας), Τόμας Αμπελτσχάουζερ (δημοσιογράφος) και Κόσιμο Σαντόρο (ιδρυτής της εταιρείας πωλήσεων The Open Reel). Τον λόγο πήρε αρχικά η κα. Κατσικαδάκου, η οποία δήλωσε: «Είμαστε πολύ περήφανοι που αποτελούμε την κριτική επιτροπή του πρώτου queer βραβείου που απονέμεται ποτέ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους τους υπεύθυνους για την εξαιρετική επιλογή των ταινιών και για την ενίσχυση της ορατότητας των LGBTQI ζητημάτων σε μια τόσο σημαντική διοργάνωση. Είναι ένα σπουδαίο βήμα αντίστασης στην άνοδο της ακροδεξιάς και του λαϊκισμού στην Ευρώπη και τον κόσμο».

Ακολούθως, ο Τόμας Αμπελτσχάουζερ απένειμε το βραβείο στην ταινία Σόκρατες του Άλεξ Μοράτο (Βραζιλία), τονίζοντας: «Πρόκειται για μια ταινία που φτιάχτηκε από νέους ανθρώπους ηλικίας 16-20 ετών, επί της ουσίας με μηδενικό προϋπολογισμό. Είναι το συγκινητικό πορτρέτο ενός γκέι εφήβου που παλεύει να επιβιώσει και να ανακαλύψει την ταυτότητά του στην σκληρή και ολοένα και πιο ρατσιστική κοινωνία της Βραζιλίας. Η συγκεκριμένη ταινία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, δεδομένης και της πρόσφατης εκλογής ενός φασίστα και ομοφοβικού προέδρου στη χώρα». Παραλαμβάνοντας το βραβείο του, ο σκηνοθέτης Άλεξ Μοράτο ευχαρίστησε το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το εκλεπτυσμένο κοινό της πόλης το οποίο αγκάλιασε το φιλμ, όλους τους συνεργάτες του, με έμφαση στον παραγωγό του και το καστ της ταινίας, καθώς και τον μέντορά του, τον σκηνοθέτη Ραμίν Μπαχρανί, που επιμελήθηκε επίσης την παραγωγή. «Όλοι μου έλεγαν πως θα ήταν αδύνατον να γυρίσω μια τέτοια ταινία, με αυτή τη θεματική, με μόλις 20.000 δολάρια, αλλά αυτό το βραβείο, σε αυτό το φεστιβάλ, αποτελεί απόδειξη ότι μια ταινία μπορεί πάντα να βρει τον δρόμο της προς το κοινό», δήλωσε μεταξύ άλλων ο δημιουργός.

Στη συνέχεια, απονεμήθηκε το βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου για την καλύτερη ελληνική ταινία του 59ου Φεστιβάλ, το οποίο απένειμε στη σκηνή του Ολύμπιον ο Γιώργος Παπαδημητρίου, μέλος της ΠΕΚΚ στην ταινία Ακίνητο ποτάμι του Άγγελου Φραντζή (Ελλάδα, Γαλλία, Λετονία). Το σκεπτικό της ΠΕΚΚ ανέφερε πως πρόκειται για μια ταινία που «χάρη στην σκηνοθετική και εικαστική της αρτιότητα, δημιουργεί ένα αυθύπαρκτο σύμπαν, εντός του οποίου ο σκηνοθέτης αξιοποιεί στο έπακρο τις διάσπαρτες αντιθέσεις σκιάς και φωτός, ορθολογισμού και μεταφυσικής, φύλων και τρόπων ζωής. Έτσι, σχολιάζει την κρίση του καιρού μας μέσα από την σύγκρουση Δύσης και Ανατολής, με αποκορύφωμα την μετατροπή του καλού στο αντίθετό του». Ο κ. Φραντζής παρέλαβε το βραβείο, ευχαριστώντας θερμά την ΠΕΚΚ τόσο για τη βράβευση όσο και για το σκεπτικό πίσω από αυτήν, δηλώνοντας παράλληλα, μεταξύ άλλων, πως η ταινία του αποτέλεσε ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, τόσο ως σύλληψη όσο και ως εκτέλεση. Τέλος ευχαρίστησε τους παραγωγούς του, μεταξύ άλλων τους Κωνσταντίνο Κοντοβράκη και Γιώργο Καρναβά, όλους τους συντελεστές και ειδικότερα το πρωταγωνιστικό δίδυμο Ανδρέα Κωνσταντίνου και Κάτια Γκουλιώνη.

Ακολούθως, δόθηκαν τα βραβεία FIPRESCI της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI), η κριτική επιτροπή της οποίας αποτελούνταν από τους Άνττι Σελκοκάρι (Φινλανδία, πρόεδρος), Ριτς Κλάιν (Ηνωμένο Βασίλειο) και Νίκο Αλέτρα (Νίκο Αρτινό) (Ελλάδα).Ο Άνττι Σελκοκάρι απένειμε αρχικά το βραβείο για το Διαγωνιστικό Τμήμα του φεστιβάλ στην ταινία Σοφία της Μεριέμ Μπενμπαρέκ (Γαλλία, Κατάρ) «για τον τρόπο με τον οποίο διαλύει τα δεσμά προκαταλήψεων και συντηρητισμού. Οι άνθρωποι και οι ζωές τους σπάνια είναι αυτό που φαίνονται», τόνισε, αναλύοντας το σκεπτικό της επιτροπής. Το βραβείο FIPRESCI για ελληνική ταινία του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου 2018 (πρεμιέρα) δόθηκε από τον Νίκο Αλέτρα (Νίκο Αρτινό) στην ταινία Παύση της Τώνιας Μισιαλή (Κύπρος, Ελλάδα), «μια ταινία που δείχνει μια γυναίκα η οποία βιώνει μια κατάσταση γεμάτη προκλήσεις, όπου η φαντασία είναι ιδιαίτερα αναγκαία», σύμφωνα με το σκεπτικό. Η Τώνια Μισιαλή παρέλαβε το βραβείο της και ευχαρίστησε θερμά την επιτροπή, το Φεστιβάλ και το κοινό του.

Στη συνέχεια, η ΕΡΤ απένειμε φέτος δύο βραβεία. Το πρώτο που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ πήγε στην ελληνική ταινία που κέρδισε το βραβείο κοινού Fischer: το φιλμ Καταφύγιο ΙΙ: Το μονοπάτι του πάγουτου Χρήστου Νικολέρη (Ελλάδα). Το δεύτερο βραβείο της ΕΡΤ, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, απονεμήθηκε στην ελληνική ταινία που κέρδισε το βραβείο της επιτροπής Fipresci, δηλαδή το φιλμ Παύσητης Τώνιας Μισιαλή (Κύπρος, Ελλάδα). Την ΕΡΤ εκπροσώπησε επί σκηνής ο Γενικός Διευθυντής της ΕΡΤ3 Αλέξανδρος Κάντερ-Μπαξ, ο οποίος δήλωσε, μεταξύ άλλων, πως η ΕΡΤ γενικότερα, και η ΕΡΤ3 ειδικότερα, βρίσκονται πάντα στο πλευρό των ελλήνων δημιουργών, εκφράζοντας παράλληλα την πεποίθηση του πως το επερχόμενο επετειακό φεστιβάλ που θα γιορτάσει τα 60 του χρόνια, θα αποτελέσει σημείο αναφοράς στην ιστορία του θεσμού. Και οι δυο σκηνοθέτες, παρέλαβαν τα βραβεία τους ευχαριστώντας το φεστιβάλ.

Αμέσως μετά, τη σκυτάλη πήραν τα βραβεία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, η κριτική επιτροπή του οποίου αποτελούνταν φέτος από τον Διευθυντή Ανάπτυξης και Παραγωγής Πάνο Θωμαϊδη, τον Διευθυντή Προώθησης Κωνσταντίνο Αϊβαλιώτη και τη Διευθύντρια του Hellenic Film Commission Βένια Βέργου. Η ίδια και ο Γενικός Διευθυντής του ΕΚΚ Βασίλης Κοσμόπουλος ανέβηκαν επί σκηνής για να παραδώσουν δύο βραβεία. Ο κ. Κοσμόπουλος αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην πολύ καλή συνεργασία που έχει το ΕΚΚ με το Φεστιβάλ κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου. Το πρώτο βραβείο του ΕΚΚ, αξίας 5.000 ευρώ, που δίνεται σε ταινία πρωτοεμφανιζόμενου έλληνα σκηνοθέτη/πρωτοεμφανιζόμενης ελληνίδας σκηνοθέτιδας, που κάνει πρεμιέρα στο επίσημο πρόγραμμα του φεστιβάλ, απονεμήθηκε στον Στηβ Κρικρή για την ταινία του The Waiter (Ελλάδα), «έναν δημιουργό στην ταινία του οποίου αναγνωρίσαμε έναν ολοκληρωμένο κόσμο με αφηγηματική οικονομία, δομημένη οπτική αφήγηση και συντεταγμένες ερμηνείες», σύμφωνα με το σκεπτικό της επιτροπής. Επίσης, το βραβείο αξίας 1.500 ευρώ Best Location Award, το οποίο δίνεται από τη Διεύθυνση Hellenic Film Commissionτου ΕΚΚ σε location managers (ή σκηνοθέτες, σε περίπτωση που δεν υπάρχει location manager) ταινίας πρωτοεμφανιζόμενου έλληνα σκηνοθέτη/πρωτοεμφανιζόμενης ελληνίδας σκηνοθέτιδας που κάνει πρεμιέρα στο επίσημο πρόγραμμα, απονεμήθηκε στον location manager Δημήτρη Χαλκιαδάκη, και πάλι για την ταινία TheWaiter του Στηβ Κρικρή (Ελλάδα). Σύμφωνα με το σκεπτικό της επιτροπής: «Απονέμουμε το Βραβείο BestLocation στον location manager ο οποίος έδωσε τη δυνατότητα στον σκηνοθέτη να δημιουργήσει ένα ομοιογενές περιβάλλον που υπηρετεί τις ανάγκες της μυθοπλασίας με τις εξαιρετικές προτάσεις και επιλογές του, τόσο στον αστικό χώρο όσο και στο φυσικό περιβάλλον». Ο Στηβ Κρικρής παρέλαβε τα βραβεία και ευχαρίστησε από καρδιάς την ΕΡΤ, το ΕΚΚ, την ελληνική εταιρία post production 2|35, τον Δημήτρη Χαλκιαδάκη για την εξαίρετη δουλειά του, καθώς και όλους όσοι τον στήριξαν σε αυτό το δύσκολο ταξίδι της δημιουργίας του φιλμ.

Σειρά είχε το βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» που απονέμει κάθε χρόνο ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής των Ελλήνων (Βουλή Τηλεόραση) σε μια ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού του Φεστιβάλ. Η φετινή κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από τους​ Άρη Φατούρο (σύμβουλο προγράμματος), Κώστα Δήμο (υπεύθυνο προγράμματος) και Βασίλη Δούβλη (σκηνοθέτη), απένειμε το βραβείο στην ταινία Διαβολόψαρο του Πουτσιπόνγκ Αρουνπένγκ (Ταϊλάνδη, Γαλλία, Κίνα). Στη σκηνή του Ολύμπιον ανέβηκε ο A’ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Αναστάσιος Κουράκης, ο οποίος τόνισε ότι η συγκεκριμένη ταινία φέρνει στο προσκήνιο ένα τεράστιο ανθρωπιστικό ζήτημα, αυτό της συνεχιζόμενης γενοκτονίας των Ροχίνγκια. «Οι Ροχίνγκια είναι μια μουσουλμανική μειονότητα χωρίς πατρίδα, η οποία θεωρείται από τον ΟΗΕ ως ένας από τους περισσότερο διωκόμενους λαούς στον κόσμο, καθώς έχει στερηθεί ένα από τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, την ιθαγένεια. Ζουν εδώ και αιώνες στην Μιανμάρ, σε αυτήν την κατά πλειοψηφία βουδιστική χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας. Σήμερα αριθμούν περίπου 1,3 εκατομμύρια και η δικτατορία της Μιανμάρ, από το 1982, τους έχει στερήσει την ιθαγένεια, γεγονός που τους έχει καταστήσει απάτριδες, ενώ δεν επιτρέπεται να φύγουν χωρίς άδεια από την κυβέρνηση. Λόγω της συνεχιζόμενης βίας και δίωξης, εκατοντάδες χιλιάδες Ροχίνγκια έχουν καταφύγει σε γειτονικές χώρες, με κυριότερο προορισμό το Μπαγκλαντές», ανέφερε σχετικά.

Σειρά πήρε το βραβείο Virtual Reality, για το Διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ με ταινίες Εικονικής Πραγματικότητας, το οποίο συνοδεύεται από το χρηματικό ποσό των 3.000 ευρώ, χορηγία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Φέτος η κριτική επιτροπή, η οποία αποτελούνταν από τους Φραντσέσκα Φίνι (σκηνοθέτιδα, καλλιτέχνιδα), Μπόιντ φαν Χούι (κριτικός κινηματογράφου και επιμελητής προγράμματος στοLuxembourg City Film Festival) και Άγγελο Φραντζή (σκηνοθέτης), απένειμε το βραβείο στην ταινία Ουλή των Νίκο Κασαβέκια και Μαρτίν Αλέ (Γαλλία, ΗΠΑ). Την απονομή έκαναν στη σκηνή του Ολύμπιον οι κύριοι φαν Χούι και Φραντζής οι οποίοι σημείωσαν ότι ξεχώρισαν την ταινία «για την παιγνιώδη σκηνοθεσία, την πανκ αισθητική και μια προσέγγιση στην εικονική πραγματικότητα η οποία δημιουργεί την αίσθηση της απόλυτης φυσικότητας και αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητες του μέσου».

Η τελετή λήξης του 59ου ΦΚΘ συνεχίστηκε με τα βραβεία της Διεθνούς Επιτροπής για το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του φετινού φεστιβάλ, η οποία φέτος αποτελούνταν από τους Σάντρα ντεν Χάμερ (διευθύντρια του EYEFilmmuseum, Ολλανδία), Ράντου Ζούντε (σκηνοθέτης, Ρουμανία), Φατεμέ Μοταμέντ-Αριά (ηθοποιός, Ιράν), Αλφόνσο ντε Βιλαγιόνγκα (συνθέτης, Ισπανία) και Συραγώ Τσιάρα (διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, Ελλάδα).

Το Βραβείο Καλύτερης ταινίας Χρυσός Αλέξανδρος – Θόδωρος Αγγελόπουλος, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 8.000 ευρώ, απονεμήθηκε στην ταινία Ρέι και Λιζ του Ρίτσαρντ Μπίλινγχαμ (Ηνωμένο Βασίλειο). Για την απονομή του βραβείου το οποίο ανακοίνωσε η Σάντρα ντεν Χάμερ, ο παρουσιαστής Γιώργος Νανούρης κάλεσε στη σκηνή του Ολύμπιον την υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού Μυρσίνη Ζορμπά, η οποία συνεχάρη όλους τους συμμετέχοντες και τους βραβευθέντες, καθώς και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου για την άψογη διοργάνωση. «Δεν πρέπει να λησμονούμε πως το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης δεν εξαντλεί τη δυναμική του σε αυτή τη δεκαήμερη γιορτή, αλλά αποτελεί μια σχέση διαρκείας, μια σχέση που παράγει τα αποτελέσματά της ολόκληρο τον χρόνο, μέσα από δράσεις, εκδηλώσεις και events που αφορούν ολόκληρη την πόλη», δήλωσε μεταξύ άλλων η υπουργός προσθέτοντας πως περιμένουμε από τους δημιουργούς τα μηνύματα που έχουν να μας φέρουν με τις ταινίες τους για το σφυγμό της ζωής που εμείς ενδέχεται να αγνοούμε.

Το Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής – Αργυρός Αλέξανδρος, όπως ανακοινώθηκε από τον Αλφόνσο ντε Βιλαγιόνγκα, δόθηκε στην ταινία Όλα καλά της Εύα Τρόμπις (Γερμανία), ενώ το Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής για Καλύτερη Σκηνοθεσία – Χάλκινος Αλέξανδρος απονεμήθηκε στον σκηνοθέτη Πουτσιπόνγκ Αρουνπένγκ, για την ταινία Διαβολόψαρο (Ταϊλάνδη, Γαλλία, Κίνα) και ανακοινώθηκε από τον Ράντου Ζούντε. Οι δυο σκηνοθέτες έστειλαν βιντεοσκοπημένα μηνύματα, στα οποία ευχαρίστησαν θερμά την κριτική επιτροπή, το φεστιβάλ και το κοινό του για τις τιμητικές διακρίσεις που έλαβαν.

Το βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας, το οποίο ανακοινώθηκε από την Συραγώ Τσιάρα απέσπασε ο δανός ηθοποιός Γιάκομπ Σιντεργκρέν, για την ερμηνεία του στην ταινία Ο ένοχος του Γκούσταφ Μέλερ (Δανία), ενώ το βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας δόθηκε εξ ημισείας στην Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, για την ερμηνεία της στην ταινία Η δουλειά της του Νίκου Labôt (Ελλάδα, Γαλλία, Σερβία) και στην Ένε Σουάρτς, για την ερμηνεία της στην ταινίαΌλα καλά της Εύα Τρόμπις (Γερμανία). Πριν από την απονομή του βραβείου γυναικείας ερμηνείας από τη Σιμίν Μοταμέντ, ο παρουσιαστής της βραδιάς κάλεσε επί σκηνής την υφυπουργό Εσωτερικών – Τομέας Μακεδονίας-Θράκης Κατερίνα Νοτοπούλου, η οποία εξέφρασε τον θαυμασμό της για το επίπεδο του Φεστιβάλ και έδωσε συγχαρητήρια σε όλους τους εμπλεκόμενους στη φετινή διοργάνωση. «Απόψε μπορεί να πραγματοποιείται η τελετή λήξης του 59ου Φεστιβάλ, αλλά από αύριο κιόλας βρισκόμαστε στην αρχή της πορείας για το επετειακό 60οΦεστιβάλ», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ακολούθως, η ελληνίδα ηθοποιός Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου δήλωσε αρχικά πως ευχαριστεί την κριτική επιτροπή για το γεγονός ότι έκανε τη μητέρα της πολύ ευτυχισμένη, ενώ επίσης ανέφερε πως το συγκεκριμένο βραβείο έχει ιδιαίτερη σημασία για την ίδια, καθώς κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη και το φεστιβάλ κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά της. «Τέλος, θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βραβείο σε όλες τις γυναίκες που νιώθουν “αόρατες”, ακριβώς όπως η ηρωίδα την οποία ενσάρκωσα», δήλωσε, ολοκληρώνοντας τον ευχαριστήριο λόγο της.

Το βραβείο Καλλιτεχνικής Επίτευξης απονεμήθηκε στη φωτογραφία του Ναβαροφάατ Ρουνγκφιμπουνσοφίτ, για την ταινία Διαβολόψαρο του Πουτσιπόνγκ Αρουνπένγκ (Ταϊλάνδη, Γαλλία, Κίνα).

Η επιτροπή απένειμε και δυο ειδικές μνείες. Η πρώτη Ειδική Μνεία απονεμήθηκε από τον Ράντου Ζούντε στην ταινία Σόκρατες του Άλεξ Μοράτο (Βραζιλία), «για την θαρραλέα και γενναιόδωρη δουλειά του σε ό,τι αφορά στην τοπική κοινότητα». Παραλαμβάνοντας τη μνεία ο Μοράτο ευχαρίστησε για μία ακόμη φορά το κοινό του Φεστιβάλ για τον τρόπο με τον οποίο αγκάλιασε την ταινία του. Η δεύτερη ειδική μνεία, την οποία ανακοίνωσε η Συραγώ Τσιάρα, δόθηκε στην ταινία Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ  του Μάριου Πιπερίδη, (Κύπρος, Γερμανία, Ελλάδα) «για τη χιουμοριστική του προσέγγιση σε μια περίπλοκη πολιτική κατάσταση». Για την απονομή ανέβηκε στη σκηνή ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σωκράτης Φάμελλος, ο οποίος συνεχάρη όλους όσοι βοήθησαν το Φεστιβάλ να είναι τόσο επιτυχημένο, ενώ υπογράμμισε παράλληλα πως όλοι οι αρμόδιοι φορείς θα βάλουν τα δυνατά τους ώστε η επερχόμενη επετειακή διοργάνωση του 60ου Φεστιβάλ να στεφθεί με ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία. Παραλαμβάνοντας τη μνεία, ο Μάριος Πιπερίδης ευχαρίστησε θερμά το κοινό και την Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ.

Μετά την απονομή των βραβείων, προβλήθηκε η ταινία Κορίτσι του βέλγου σκηνοθέτη Λούκας Ντοντ, που θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες από την Seven Films. Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα που έστειλε στο φεστιβάλ, ο Ντοντ ανέφερε πως είναι μεγάλη του χαρά και συγκίνηση να γνωρίζει πως το κοινό της Θεσσαλονίκης θα παρακολουθήσει την ταινία του, η οποία υπήρξε αποτέλεσμα μιας επίπονης και εργώδους διαδικασίας, η οποία διήρκεσε πέντε ολόκληρα χρόνια.

«Το ελληνικό queer σινεμά: μια προφορική ιστορία» στο 59ο ΦΚΘ

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ || 1-11/11/2018

 

Συζήτηση «Το ελληνικό queer σινεμά: μια προφορική ιστορία»

 

Το μεγάλο αφιέρωμα του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο ελληνικό queer σινεμά, έδωσε την αφορμή για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τίτλο «Το ελληνικό queer σινεμά: μια προφορική ιστορία», που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2018, στην Αποθήκη Γ’ στο λιμάνι.

 

Στη συζήτηση συμμετείχαν οι σκηνοθέτες Ίρις Ζαχμανίδη, Τάκης Σπετσιώτης, Κωνσταντίνος Γιάνναρης, Πάνος Χ. Κούτρας, Άγγελος Φραντζής, Παναγιώτης Ευαγγελίδης, Χάρης Παπαδόπουλος και Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης, ταινίες των οποίων προβάλλονται στο αφιέρωμα του Φεστιβάλ.

 

Την συζήτηση χαιρέτισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης, λέγοντας ότι για πρώτη φορά ένας επίσημος δημόσιος φορέας αποφασίζει να ασχοληθεί με το ελληνικό queer σινεμά, παρουσιάζοντας συνολικά 38 μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες. Το αφιέρωμα επιμελήθηκε ο Κωνσταντίνος Κυριακός, Αν. Καθηγητής της Ιστορίας του Θεάτρου και του Ελληνικού Κινηματογράφου (Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πατρών), τον οποίο ο κ. Ανδρεαδάκης ευχαρίστησε θερμά, όπως και όλους όσοι εργάστηκαν για την πραγματοποίηση του αφιερώματος. «Κάποιοι σκηνοθέτες του αφιερώματος δεν βρίσκονται δυστυχώς στη ζωή, αλλά θα είναι πάντοτε στην καρδιά και το μυαλό μας», συμπλήρωσε ο κ. Ανδρεαδάκης, υπογραμμίζοντας επίσης ότι οι ταινίες του Αλέξη Μπίστικα δεν στάθηκε δυνατό τελικά να συμπεριληφθούν στο αφιέρωμα για λόγους παραχώρησης δικαιωμάτων.

Το λόγο πήρε έπειτα ο συντονιστής της συζήτησης και υπεύθυνος προγράμματος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Γιώργος Κρασσακόπουλος, ο οποίος καλωσόρισε τους συμμετέχοντες και δήλωσε: «Η ιδέα γι’ αυτή τη συνάντηση ήταν να αφηγηθούμε μια ιστορία γύρω από το ελληνικό queer σινεμά από ανθρώπους που το έχτισαν».

Στο ξεκίνημα της κουβέντας, ο Κωνσταντίνος Κυριακός επιχείρησε μια μικρή ιστορική αναδρομή στο ελληνικό queer σινεμά, συνδέοντάς την με πρακτικά ζητήματα του αφιερώματος, όπως την επιλογή των ταινιών και τη θεματολογία τους. Ο ίδιος αναφέρθηκε στο μεγάλο αίσθημα ευθύνης που ένιωσε ως επιμελητής του αφιερώματος, αφού προσπάθησε να δει τον όρο «queer» όχι απλά αποτυπωμένο σε ταινίες που αφορούν στην ομοφυλοφιλική θεματολογία, αλλά και σε όσες εμπεριέχουν μια συγκεκριμένη πολιτική τοποθέτηση και μια γενικότερη αισθητική προσέγγιση που δεν αφορά αναγκαστικά άμεσα το ομοφυλοφιλικό πεδίο. Ο κ. Κυριακός αναφέρθηκε στον Νίκο Κούνδουρο και το φιλμ του Vortex ή Το πρόσωπο της Μέδουσας, μια σχετικά αγνοημένη ταινία όπως χαρακτήρισε, αλλά και τον Ορέστη του Βασίλη Φωτόπουλου, ενώ έπειτα σημείωσε ότι στην πρώιμη μεταδικτατορική περίοδο στην Ελλάδα κύριο μέλημα των δημιουργών ήταν πώς να συνδυάσουν την σεξουαλική με την πολιτική τους ταυτότητα. Τότε υπήρχαν ταινίες που επεξεργάστηκαν δύσκολα πολιτικά θέματα ή ταινίες που συνάντησαν πολλές δυσκολίες στη διανομή τους και τελικά παίχτηκαν μόνο σε Φεστιβάλ. Όπως δήλωσε ο ίδιος «πρόκειται για ταινίες αισθαντικές, που επαναπροσδιορίζουν τη σχέση του φύλου, με το φύλο τελικά να έρχεται στο προσκήνιο». Έπειτα, ο κ. Κυριακός μίλησε για την περίοδο της δεκαετίας του 1980 «με ταινίες που μας εισάγουν σε καιρούς πιο αποκαλυπτικούς, με ό,τι θετικό και αρνητικό μπορεί να περιέχει αυτός ο όρος». Αφού ανέφερε παραδείγματα όπως τον Άγγελο του Γιώργου Κατακουζηνού, συνέχισε με μια νέα σειρά queer ταινιών που όπως είπε «επανεξετάζουν το θέμα της γενεαλογίας, συνδυάζοντας την ιστορία με τον αστισμό ή την ελληνική επαρχία». Όσο για την έκρηξη του λεγόμενου νέου queer ελληνικού σινεμά, ο ίδιος είπε ότι η θεματολογία των ταινιών πλέον αποκτά μεγαλύτερο εύρος είτε επειδή οι σκηνοθέτες τοποθετούνται διαφορετικά είτε επειδή οι ταινίες κερδίζουν περισσότερα βραβεία και κύρος σε φεστιβάλ. Όπως σημείωσε ο ίδιος, στον 21ο αιώνα η θεματολογία διευρύνεται ακόμη περισσότερο με ζητήματα που αφορούν τη μετανάστευση, τη θρησκεία και την εθνική ταυτότητα. «Αυτό που προσπαθήσαμε με αυτό το αφιέρωμα είναι να μην εστιάσουμε μονάχα στην αισθητική, αλλά να φτιάξουμε και μια γενεαλογία στην οποία θα υπάρχει αντιπροσωπευτικότητα, έτσι ώστε οι δημιουργοί να μην νιώσουν τελικά προδομένοι», κατέληξε.

Στη συνέχεια ο λόγος δόθηκε στην σκηνοθέτιδα Ίριδα Ζαχμανίδη, η οποία σημείωσε ότι τόσο εκείνη όσο και πολλοί άλλοι δημιουργοί, εμπνεύστηκαν αρχικά από τους καθηγητές της σχολής Σταυράκου όπου φοιτούσαν, σε μια προσπάθεια να κάνουν φιλμ λιγότερο συμβατικά και πιο πρωτοποριακά τη δεκαετία του ‘70. Η σπουδαστική της ταινία Το Γελεκάκι που προβάλλεται στο αφιέρωμα, γυρίστηκε το 1976 σε φιλμ 35 χιλιοστών και προβλήθηκε στο ΦΚΘ την ίδια χρονιά. «Εκείνη την περίοδο, τρεις από εμάς εκπροσωπούσαν αυτή τη γενιά κινηματογραφιστών: εγώ, ο Τάκης Σπετσιώτης και ο Λεωνίδας Παπαδάκης. Η εποχή που ζούσαμε ήταν αρκετά έντονη. Από τη μία είχαμε τον απόηχο του γαλλικού Μάη του 1968, ενώ από την άλλη τα μεγάλα κινήματα της Αμερικής με τα παιδιά των λουλουδιών. Στην Ελλάδα είχαμε το Πολυτεχνείο. Ήταν μια περίοδος γενικότερης διεκδίκησης της ελευθερίας που μας έδινε την ώθηση να πραγματευτούμε νέα θέματα. Το περίφημο μπαρ της Ράτκας επίσης μας διαμόρφωσε. Εκεί βρισκόμασταν όλοι και συζητούσαμε για ώρες», υπογράμμισε η σκηνοθέτιδα. Η ίδια στάθηκε σε ορισμένους ανθρώπους τους οποίους χαρακτήρισε ως αληθινούς πυλώνες του queer κινήματος στην Ελλάδα: τον Ανδρέα Βελισσαρόπουλο (ιδρυτή του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλοφίλων Ελλάδας, εν συντομία ΑΚΟΕ) και την Μπέτυ Βακαλίδου, μια από τις τραβεστί της εποχής που διεκδικούσε κάρτα εκδιδόμενου, τη μοναδική επαγγελματική διέξοδο για αυτά τα άτομα τότε.

Με τη σειρά του, ο Τάκης Σπετσιώτης που συμμετέχει στο αφιέρωμα με τις ταινίες του Η Λίζα και η άλλη (1976), Καλλονή (1977), Στην αναπαυτική μεριά (1981) και Μετέωρο και σκιά (1985), υπογράμμισε ότι στα μέσα της δεκαετίας του ‘70, όταν ξεκίνησε και η δική του κινηματογραφική καριέρα με μικρά σπουδαστικά φιλμ, η λέξη «queer» ήταν παντελώς άγνωστη. Ο ίδιος χρειάστηκε να περιμένει πάνω από τριάντα χρόνια για να δει τελικά τα έργα του να αναλύονται ακαδημαϊκά, όπως είπε. Και πρόσθεσε: «Ανδρωθήκαμε μέσα στη δικτατορία προσπαθώντας να διεκδικήσουμε ελευθερίες. Το σεξ και η πολιτική ήταν αναγκαστικά τα θέματά μας. Για εμένα η λέξη queer είναι μια μαγική λέξη, καθώς τον όρο αυτό περιβάλλει ένα σκοτάδι». Ο κ. Σπετσιώτης τόνισε επίσης ότι το συγκεκριμένο αφιέρωμα είναι μια ιδιαίτερα τολμηρή προσπάθεια, διότι αφενός εστιάζει σε πολλά μικρού μήκους φιλμ τα οποία αποτελούν ένα γενικότερα αγνοημένο είδος, ενώ επιπλέον προβάλλει μια αθέατη όψη της ελληνικής κοινωνίας με προβλήματα που την απασχολούν σοβαρά, είτε το ομολογεί είτε όχι. Ο ίδιος δήλωσε επίσης ιδιαίτερα χαρούμενος που το αφιέρωμα έχει μεγάλη προσέλευση και επιτυχία.

Τη σκυτάλη πήρε ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης, οι ταινίες του οποίου Τρώες (1990), Caught Looking (1991), North of Vortex (1991) και Μια θέση στον ήλιο (1994) προβάλλονται στο αφιέρωμα. Ο ίδιος αναφέρθηκε στην έννοια queer που, όπως είπε, ξεκίνησε σαν μια βρισιά και έφτασε να αποτυπώνει μια συνειδητή επιλογή του να προσπαθεί κάποιος να διαχωρίσει τη δική του θέση και σεξουαλικότητα μέσα στην ίδια την κοινότητα των ομοφυλοφίλων. «Οι παλιοί γκέι για εμάς φάνταζαν άκρως συντηρητικοί και μπουρζουά. Παρόλα αυτά υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα με το queer κίνημα: η μεγάλη πρόοδος στα δικαιώματα και τη διαφορετικότητα έγινε τελικά μέσα από μια πολύ συντηρητική επιλογή της γκέι κοινότητας να προωθήσει ζητήματα συμβίωσης και γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, εν μέσω μιας εποχής όπου όλοι γύρω μας πέθαιναν από AIDS. Αυτοί κατάφεραν και άλλαξαν τελικά την πολιτική ατζέντα. Το πιο συντηρητικό κομμάτι του γκέι κινήματος άλλαξε ριζικά και παγκόσμια την αντιμετώπιση των γκέι», υποστήριξε. Μιλώντας για το έργο του, ο ίδιος είπε, μεταξύ άλλων, ότι η θεματολογία των ταινιών του διευρύνθηκε μεταγενέστερα προς το μεταναστευτικό ζήτημα. Κάπως έτσι συνδέεται εννοιολογικά το σώμα του ανθρώπου που εκδίδεται με την πολιτική της μετανάστευσης σε μια χώρα που λειτουργεί ως «κυματοθραύστης», διευκρίνισε σχετικά.

Από την πλευρά του, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Παναγιώτης Ευαγγελίδης, η ταινία του οποίου Δίπτυχο-Η αγάπη που δεν λέει τ’ όνομά της (2011) προβάλλεται στο αφιέρωμα, επισήμανε: «Βρίσκομαι για πρώτη φορά σε έναν επίσημο θεσμό που μου δίνει το βήμα να μιλήσω γι’ αυτά τα θέματα. Όσον αφορά τις ταινίες μου, εμένα πάντοτε με ενδιέφεραν οι άλλοι άνθρωποι. Πρωτίστως οι όμοιοί μου, αλλά και οι υπόλοιποι. Με πίκραινε που την ιστορία ορισμένων ανθρώπων δεν την μάθαινε κανείς. Ήθελα λοιπόν να τις μοιραστώ αυτές τις ιστορίες, πρώτα με όσους είναι ίδιοι με εμένα και μετά με όλους τους άλλους. Και ταυτόχρονα, μέσα από αυτούς να δείξω και τη δική μου ιστορία».

Από την άλλη, ο σκηνοθέτης Πάνος Χ. Κούτρας (Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά, 1999 και Στρέλλα, 2009) στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο που έπαιξε η νόσος του AIDS στην απόκτηση δικαιωμάτων στην queer κοινότητα. Ο ίδιος δήλωσε ότι ο όρος «queer» είχε πάντοτε μια πολιτική διάσταση, αλλά ουσιαστικά οι θάνατοι ανθρώπων από τον ιό οδήγησαν σε δράσεις που έθεσαν τις βάσεις για την αναγνώριση του δικαιώματος στη διαφορετικότητα. «Το queer είναι σημαντικό για εμένα γιατί είναι η οριοθέτηση μιας κουλτούρας που εκτείνεται από τον Όσκαρ Ουάιλντ έως τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Όλο αυτό που γίνεται τώρα είναι πολύ σημαντικό και για τους νέους ανθρώπους που μεγαλώνουν αυτή τη στιγμή. Χάρη σε αυτά τα έργα και τα αφιερώματα μπορούν να απευθυνθούν σε μια στοιχειοθετημένη κουλτούρα. Εμείς, από την άλλη, μεγαλώναμε διαφορετικά, καθώς έπρεπε να διεκδικήσουμε την δική μας ιστορία, κάτι που ενίοτε μας έκανε επιθετικούς. Στον queer κινηματογράφο υπάρχει μια γενικότερη διάθεση διεκδίκησης ιδεών με επιθετικό τρόπο. Όλοι όμως όσοι συμμετέχουμε σε αυτό το αφιέρωμα συνδεόμαστε πολύ έντονα μεταξύ μας, αν και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές ο καθένας με τον άλλο», συμπλήρωσε.

Με τη σειρά του, ο Άγγελος Φραντζής τόνισε τη σημαντικότητα του αφιερώματος στο ελληνικό queer σινεμά και αναφέρθηκε κυρίως στην κινηματογραφική φόρμα των queer ταινιών. Ο ίδιος υπογράμμισε επίσης τον τρόπο με τον οποίο η φόρμα δημιουργεί έναν queer χαρακτήρα ανεξάρτητα αλλά και σε σχέση με το περιεχόμενο μιας ταινίας. Είπε επίσης ότι η ταινία του Μέσα στο δάσος (2010) θίγει το θέμα της αμφισεξουαλικής ταυτότητας και τόνισε ότι θεωρεί πολύ ενδιαφέρον να καταφέρνει τελικά η φόρμα να δυναμιτίζει το περιεχόμενο ωθώντας ένα φιλμ στα όρια αυτού που ορίζουμε ως σινεμά. «Πάντως ας είμαστε ειλικρινείς: αυτή τη στιγμή μια queer ταινία θεωρείται πια πλεονέκτημα και όχι μειονέκτημα σε ένα Φεστιβάλ», ολοκλήρωσε.

Στη συνέχεια, ο σκηνοθέτης Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης επισήμανε ότι, βλέποντας το φιλμ του Οι άνδρες δεν κλαίνε (2001) να προβάλλεται στο αφιέρωμα, είναι ίσως η πρώτη φορά που αισθάνεται ότι έχει κάνει μια queer ταινία. Ο ίδιος επίσης στάθηκε στην επιρροή του περίφημου μπαρ της Ράτκας καθώς και στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επέδρασε στους σκηνοθέτες της εποχής. Ενώ περνούσαν τις ώρες τους στην πλατεία Κολωνακίου, όπως είπε, έβλεπαν να περνούν από μπροστά τους χαρακτηριστικές queer φιγούρες, όπως η διάσημη τραβεστί Μαρία Κάλλας, κι αυτές οι εικόνες συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας συγκεκριμένης άποψης και αισθητικής. «Οι επιρροές που είχε ο καθένας στην κοινωνική του διάσταση διαμόρφωσαν και το κινηματογραφικό του ύφος, ενώ στο υπόβαθρο άρχιζαν να συμβαίνουν τραγικά πράγματα: οι φίλοι μας να ασχημαίνουν, να νοσηλεύονται και να πεθαίνουν από AIDS. Τελικά, φτάνεις να αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που σε ωθεί να γυρίσεις μια queer ταινία. Εμένα με κινητοποίησε εκείνη η στιγμή της αγωνίας, όταν κάποιος μαθαίνει κάτι, όταν πρωτοπαίρνει την πληροφορία ότι πάσχει από τον ιό, για παράδειγμα. Κατά τη γνώμη μου, η κοινωνική διάσταση έπαιξε σημαντικό ρόλο και η πολιτική ίσως ακολούθησε», σημείωσε.

Στο τέλος, το λόγο πήρε ο Χάρης Παπαδόπουλος μιλώντας για την ταινία του με τίτλο Poste Restante – Ομόνοια (1982), η οποία προβάλλεται επίσης στο αφιέρωμα του Φεστιβάλ. Τόνισε ότι το φιλμ είχε μια πολύ δύσκολη υποδοχή από το κοινό, ενώ και τα γυρίσματά του αποδείχτηκαν μια πρόκληση. Αφού υποστήριξε ότι το θέμα της ταινίας το διάλεξε εντελώς «αθώα», στοχάστηκε πάνω στις ομοιότητες και τις διαφορές που έχει η πλατεία Ομονοίας του σήμερα και του τότε: στον ρατσισμό του τότε και του τώρα αλλά και στους ανθρώπους του περιθωρίου της δεκαετίας του 1980 και του σήμερα. Ο ίδιος είπε ότι queer αποσπάσματα μπορεί να διακρίνει κανείς μέσα σε πολλές και ετερόκλητες ταινίες, διαπιστώνοντας ότι «επειδή κάποιος είναι ομοφυλόφιλος, δεν σημαίνει ότι αναγκαστικά θα κάνει queer ή ομοφυλόφιλες ταινίες».

 

 

Ο Φοίβος Δεληβοριάς μας ξεναγεί στην Αγορά του 59 ΦΚΘ

Ο Φοίβος Δεληβοριάς μας ξεναγεί στην Αγορά του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ || 1-11/11/2018

 

Ο Φοίβος Δεληβοριάς μας ξεναγεί στην Αγορά του Φεστιβάλ

 

Μια ξεχωριστή ξενάγηση για τους δημοσιογράφους στους χώρους και τα επιμέρους τμήματα της Αγοράς του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2018, στην Αποθήκη Γ΄ – τη βάση της Αγοράς-, ο αγαπημένος τραγουδοποιός και φανατικός σινεφίλ Φοίβος Δεληβοριάς, ο οποίος φέτος έχει αναλάβει τον ρόλο του πρώτου ambassador της Αγοράς. Μαζί του ήταν και η Υπεύθυνη της Αγοράς του ΦΚΘ, Γιάννα Σαρρή.

 

«Είμαι άρρωστος με το σινεμά, βλέπω κατά μέσο όρο τρεις ταινίες την ημέρα. Όταν λοιπόν ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης και ο αντιπρόεδρος του ΔΣ του Φεστιβάλ Αχιλλέας Κυριακίδης μου μίλησαν για την Αγορά και το πώς θα μπορούσε να τονωθεί περαιτέρω το ήδη πολύ σημαντικό έργο της έτσι ώστε να γίνει πιο γνωστό στο ευρύ κοινό, δέχτηκα αμέσως. Από μια τέτοια διαδικασία άλλωστε ξεκίνησαν τόσες και τόσες ταινίες και σκηνοθέτες, μεταξύ των οποίων και ο Γιώργος Λάνθιμος που το 2008 είχε παρουσιάσει στα Works in Progress της Αγοράς ένα απόσπασμα από την ταινία του Κυνόδοντας. Η Αγορά είναι το πιο δημιουργικό τμήμα του Φεστιβάλ, το οποίο ωστόσο δεν γνωρίζει ο κόσμος» ανέφερε ο Φοίβος Δεληβοριάς.

 

Ο ίδιος μίλησε και για τον ρόλο του ως ambassador της Αγοράς, σημειώνοντας: «Το Φεστιβάλ αναζητούσε ένα πρόσωπο που δεν έχει κανενός είδους συμφέροντα, ας το πούμε έτσι, στο σινεμά. Ένα πρόσωπο που θα μπορεί να μιλά με τους συντελεστές των κινηματογραφικών σχεδίων που βρίσκονται σε στάδιο ανάπτυξης, ακόμα και με όσους θέλουν να γυρίσουν ξένες ταινίες στην Ελλάδα. Ο ρόλος μου είναι λοιπόν να πρεσβεύω και να προωθώ τις σημαντικές διεργασίες από τις οποίες προκύπτει το σινεμά του αύριο στην Αγορά του Φεστιβάλ. Λειτουργώ ουσιαστικά ως ένας σύνδεσμος που ενώνει τα μυστικά των επαγγελματιών του σινεμά με τους καλεσμένους του φεστιβάλ, τους δημοσιογράφους και βεβαίως το ευρύ κοινό. Στην Αγορά οι άνθρωποι του κινηματογράφου ανακαλύπτουν σενάρια ταινιών που δεν έχουν ακόμη γυριστεί. Είναι μαγικός ο τρόπος με τον οποίο γεννιούνται οι ταινίες και είναι πολύ συναρπαστική εμπειρία για έναν σινεφίλ σαν εμένα να βρίσκεται μέσα στο ‘καζάνι’ της Αγοράς, εδώ όπου ‘μαγειρεύονται’ οι νέες ταινίες».

 

Ο Φοίβος Δεληβοριάς ξενάγησε τους δημοσιογράφους στην αίθουσα του Φόρουμ Συμπαραγωγών Crossroads όπου γίνονται συναντήσεις των επαγγελματιών του σινεμά, στο Film Market όπου οι διαπιστευμένοι της Αγοράς παρακολουθούν ταινίες από την μεγάλη ψηφιακή βιντεοθήκη, καθώς και στον κεντρικό χώρο της Αποθήκης Γ’, όπου γίνονται συναντήσεις στο πλαίσιο των Works in Progress, δηλαδή των ταινιών σε εξέλιξη.

 

Από την πλευρά της, η Γιάννα Σαρρή αναφέρθηκε και στην συνεργασία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με το Φεστιβάλ του Λοκάρνο, στο πλαίσιο του Thessaloniki Locarno Industry Academy. «Πρόκειται για μια εκπαιδευτική πλατφόρμα που έχει ως στόχο να βοηθήσει τους νέους και ανερχόμενους επαγγελματίες του σινεμά να επεκτείνουν τις εμπειρίες και διασυνδέσεις τους στους τομείς των διεθνών πωλήσεων, του μάρκετινγκ, της διανομής και του προγραμματισμού», σημείωσε σχετικά.

 

Η Αγορά του ΦΚΘ, η οποία υποστηρίζεται από το πρόγραμμα Creative Europe του MEDIA, πραγματοποιείται ως το Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2018 στην Αποθήκη Γ΄ (Λιμάνι). Φέτος φιλοξενεί 15 κινηματογραφικά σχέδια στο 14ο Φόρουμ Συμπαραγωγών Crossroads,12 ταινίες στα Agora Works in Progress, καθώς και περισσότερους από 220 διεθνείς τίτλους στο Agora FilmMarket. Την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου η Αγορά θα απονείμει τα βραβεία της.

 

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ 59ου ΦΚΘ

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ || 1-11/11/2018

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ 59ου ΦΚΘ

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η Κριτική Επιτροπή για το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποτελείται από τους:

  • Σάντρα ντεν Χάμερ, διευθύντρια του EYE Filmmuseum (Ολλανδία)
  • Ράντου Ζούντε, σκηνοθέτης (Ρουμανία)
  • Φατεμέ Μοταμέντ-Αριά (Σιμίν Μοταμέντ), ηθοποιός (Ιράν)
  • Αλφόνσο ντε Βιλαγιόνγκα, συνθέτης (Ισπανία)
  • Συραγώ Τσιάρα, διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (Ελλάδα)

Το Βραβείο Καλύτερης ταινίας Χρυσός Αλέξανδρος – Θόδωρος Αγγελόπουλος, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 8.000 ευρώ, απονέμεται στην ταινία:

ΡΕΙ ΚΑΙ ΛΙΖ / RAY & LIZ, του Ρίτσαρντ Μπίλινγχαμ, Ηνωμένο Βασίλειο

Το Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής – Αργυρός Αλέξανδρος απονέμεται στην ταινία:

ΟΛΑ ΚΑΛΑ/ALLES IST GUT/ALL GOOD,  της Εύα Τρόμπις, Γερμανία

ola kala

Το Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής για Καλύτερη Σκηνοθεσία – Χάλκινος Αλέξανδρος απονέμεται:

Στον σκηνοθέτη Πουτσιπόνγκ Αρουνπένγκ για την ταινία ΔΙΑΒΟΛΟΨΑΡΟ / KRABEN RAHU/MANTA RAY, Ταϊλάνδη, Γαλλία, Κίνα

Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στον:

Γιάκομπ Σιντεργκρέν για την ερμηνεία του στην ταινία Ο ΕΝΟΧΟΣ/ DEN SKYLDIGE/THE GUILTY, του Γκούσταφ Μέλερ, Δανία

Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας εξ ημισείας:

Στην Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου για την ερμηνεία της στην ταινία Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ / HER JOB του Νίκου Labôt, Ελλάδα, Γαλλία, Σερβία

και

Στην Ένε Σουάρτς για την ερμηνεία της στην ταινία ΟΛΑ ΚΑΛΑ /ALLES IST GUT/ALL GOOD, της Εύα Τρόμπις, Γερμανία

Βραβείο Καλλιτεχνικής Επίτευξης:

Στην φωτογραφία του Ναβαροφάατ Ρουνγκφιμπουνσοφίτ για την ταινία  ΔΙΑΒΟΛΟΨΑΡΟ/KRABEN RAHU/ MANTA RAY του Πουτσιπόνγκ Αρουνπένγκ, Ταϊλάνδη, Γαλλία, Κίνα

Πρώτη Ειδική Μνεία:

Στην ταινία ΦΥΓΑΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΕΝΤΡΙΞ /SMUGGLING HENDRIX του Μάριου Πιπερίδη, Κύπρος, Γερμανία, Ελλάδα

Δεύτερη Ειδική Μνεία:

Στην ταινία ΣΟΚΡΑΤΕΣ /SOCRATES του Άλεξ Μοράτο, Βραζιλία

ΒΡΑΒΕΙΟ VIRTUAL REALITY

Στο Διαγωνιστικό τμήμα με ταινίες Εικονικής Πραγματικότητας (Virtual Reality) του Φεστιβάλ το βραβείο Καλύτερης Ταινίας συνοδεύεται από το χρηματικό ποσό των 3.000 ευρώ, χορηγία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Φέτος η κριτική επιτροπή αποτελείται από τους Φραντσέσκα Φίνι (σκηνοθέτιδα, καλλιτέχνις), Μπόιντ φαν Χούι (κριτικός κινηματογράφου και επιμελητής προγράμματος στο Luxembourg City Film Festival) και Άγγελο Φραντζή (σκηνοθέτης).

Το βραβείο Virtual Reality απονέμεται στην ταινία:

ΟΥΛΗ / BATTLESCAR των Νίκο Κασαβέκια και Μαρτίν Αλέ, Γαλλία, ΗΠΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ FIPRESCI (The International Federation of Film Critics)   


Η Κριτική Επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) αποτελούμενη από τους:

Άνττι Σελκοκάρι (Φινλανδία)

Ριτς Κλάιν (Ηνωμένο Βασίλειο)

Νίκο Αλέτρα (Νίκο Αρτινό) (Ελλάδα)

Απονέμει τα εξής βραβεία:

Για το Διαγωνιστικό Τμήμα στην ταινία:

ΣΟΦΙΑ/SOFIA, της Μεριέμ Μπενμπαρέκ, Γαλλία, Κατάρ

Για Ελληνική Ταινία του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου 2018 (πρεμιέρα) στην ταινία:

ΠΑΥΣΗ/PAUSE, της Τώνιας Μισιαλή, Κύπρος, Ελλάδα

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΕΚΚ

Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου απονέμει το βραβείο της στην ταινία:

ΑΚΙΝΗΤΟ ΠΟΤΑΜΙ /STILL RIVER του Άγγελου Φραντζή, Ελλάδα, Γαλλία, Λετονία

ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ»

Ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής των Ελλήνων (Βουλή-Τηλεόραση), με κριτική επιτροπή τους​ Άρη Φατούρο, σύμβουλο προγράμματος, Κώστα Δήμο, υπεύθυνο προγράμματος και Βασίλη Δούβλη, σκηνοθέτη, απονέμει το καθιερωμένο βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» στην ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος:

ΔΙΑΒΟΛΟΨΑΡΟ/KRABEN RAHU/MANTA RAY, του Πουτσιπόνγκ Αρουνπένγκ, Ταϊλάνδη, Γαλλία, Κίνα

ΒΡΑΒΕΙΑ ΕΡΤ

Η ΕΡΤ απονέμει φέτος στο πλαίσιο του φεστιβάλ δυο βραβεία:

Το πρώτο που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ απονέμεται στην ελληνική ταινία που κέρδισε το βραβείο κοινού Fischer:

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΙΙ: ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ /REFUGE IITHE ICE PATH του Χρήστου Νικολέρη, Ελλάδα

Το δεύτερο βραβείο της ΕΡΤ που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ απονέμεται στην ελληνική ταινία που κέρδισε το βραβείο της επιτροπής Fipresci:

ΠΑΥΣΗ/PAUSE, της Τώνιας Μισιαλή, Κύπρος, Ελλάδα

ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Η φετινή κριτική επιτροπή αποτελείται από τον Διευθυντή Ανάπτυξης και Παραγωγής Πάνο Θωμαϊδη, την Διευθύντρια του Hellenic Film Commission Βένια Βέργου και τον Διευθυντή Προώθησης του Ελληνικού  Κέντρου Κινηματογράφου Κωνσταντίνο Αϊβαλιώτη.

Το ΕΚΚ απονέμει το βραβείο αξίας 5.000 ευρώ σε ταινία πρωτοεμφανιζόμενου Έλληνα σκηνοθέτη/πρωτοεμφανιζόμενης Ελληνίδας σκηνοθέτιδας που κάνει πρεμιέρα στο επίσημο πρόγραμμα, στον σκηνοθέτη:

Στηβ Κρικρή για την ταινία του, THE WAITER, Ελλάδα

Το βραβείο αξίας 1.500 ευρώ Best Location Award, το οποίο δίνεται από τη Διεύθυνση Hellenic Film Commissionτου ΕΚΚ, σε location managers (ή σκηνοθέτες, σε περίπτωση που δεν υπάρχει location manager) ταινίας πρωτοεμφανιζόμενου Έλληνα σκηνοθέτη/πρωτοεμφανιζόμενης Ελληνίδας σκηνοθέτιδας που κάνει πρεμιέρα στο επίσημο πρόγραμμα, απονέμεται στον:

Δημήτρη Χαλκιαδάκη για την ταινία, THE WAITER του Στηβ Κρικρή, Ελλάδα

ΒΡΑΒΕΙΑ ΝΕΟΤΗΤΑΣ

Η επιτροπή αποτελείται από φοιτητές Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και τα μέλη της είναι οι Παναγιώτα Δαμιανίδου, Άγγελος Κάλφας, Συμεών-Ραφαήλ Καραλής, Χαράλαμπος Κοζάρης και Αλεξάνδρα Μολφέτα. Την Επιτροπή Βραβείου Νεότητας επιμελείται η Δρ. Μπέτυ Κακλαμανίδου, Επίκουρη Καθηγήτρια στην Ιστορία & Θεωρία Κινηματογράφου, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Η επιτροπή απονέμει δύο βραβεία σε ταινίες του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου 2018 (πρεμιέρα) και συγκεκριμένα τα εξής:

Καλύτερη Ταινία:

Η ΔΕΞΙΑ TΣΕΠΗ ΤΟΥ ΡΑΣΟΥ /THE RIGHT POCKET OF THE ROBE του Γιάννη Β. Λαπατά, Ελλάδα

Ειδικό Βραβείο Επιτροπής:

SCOPOPHILIA, των Ναταλίας Λαμπροπούλου και Ηλέκτρας Αγγελετοπούλου, Ελλάδα

ΒΡΑΒΕΙΟ «MERMAID AWARD»

Το Mermaid Award είναι ένα ανεξάρτητο βραβείο για την καλύτερη ταινία LGBTQI θεματικής του επίσημου προγράμματος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το βραβείο απονέμεται από 3μελή κριτική επιτροπή την οποία απαρτίζουν οι Μαρία Κατσικαδάκου (Μαρία Cyber), διευθύντρια του Outview Film Festival(Διεθνούς LGBTQI Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας), Τόμας Αμπελτσχάουζερ, δημοσιογράφος και Κόσιμο Σαντόρο, ιδρυτής της εταιρείας πωλήσεων The Open Reel.

Το βραβείο απονέμεται στην ταινία Σόκρατες / Socrates του Άλεξ Μοράτο, Βραζιλία

ΒΡΑΒΕΙΟ WIFT GR

Το βραβείο του ελληνικού τμήματος του WIFT (Women in Film & Television) απονέμεται σε ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος ή του Τμήματος Εκτός Συναγωνισμού για την καλύτερη γυναικεία συνεισφορά και παρουσία μπροστά ή πίσω από την κάμερα. Την φετινή κριτική επιτροπή απαρτίζουν τα εξής μέλη του Δ.Σ. τουWIFT:  Αντουανέττα Αγγελίδη (αντιπρόεδρος), Λένα Ράμμου (γενική γραμματέας) και Πόλυ Τρανίδου (ταμίας)

Το βραβείο απονέμεται στην ταινία:

ΜΗ ΜΕ ΑΓΓΙΖΕΙΣ / TOUCH ME NOT της Αντίνα Πιντιλίε, Ρουμανία, Γερμανία, Τσεχία, Βουλγαρία, Γαλλία

BΡΑΒΕΙΑ ΚΟΙΝΟΥ FISCHER

Το βραβείο Κοινού FISCHER για ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:

Ο ΕΝΟΧΟΣ/ DEN SKYLDIGE/THE GUILTY, του Γκούσταφ Μέλερ, Δανία

Το βραβείο Κοινού FISCHER Ελληνικής Ταινίας – Μιχάλης Κακογιάννης για ταινία του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (πρεμιέρα) του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΙΙ: ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ /REFUGE IITHE ICE PATH του Χρήστου Νικολέρη, Ελλάδα

Το βραβείο Κοινού FISCHER για ταινία του τμήματος Ματιές στα Βαλκάνια του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:

ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ /KELEBEKLER/BUTTERFLIES, του Τόλγκα Καρατσελίκ, Τουρκία

Το βραβείο Κοινού FISCHER για ταινία του τμήματος Ανοιχτοί Ορίζοντες του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονέμεται στην ταινία:

Η ΔΩΔΕΚΑΧΡΟΝΗ ΝΥΧΤΑ /LA NOCHE DE 12 AÑOS/A TWELVE-YEAR NIGHT, του Άλβαρο Μπρέχνερ, Ισπανία, Αργεντινή, Γαλλία

Φεστιβάλ ταινιών «Γυναίκες και Πολιτική»

Δήμος Αθηναίων: Φεστιβάλ ταινιών με θέμα «Γυναίκες και Πολιτική» στις 2 και 3 Νοεμβρίου, Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Διήμερο Φεστιβάλ γυναικείου κινηματογράφου με θέμα «Γυναίκες & Πολιτική» παρουσιάζει ο Δήμος Αθηναίων την Παρασκευή 2 και το Σάββατο 3 Νοεμβρίου, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας.

Την ευθύνη της διοργάνωσης έχει ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων και περιλαμβάνει την προβολή τεσσάρων ταινιών μυθοπλασίας και τεσσάρων ντοκιμαντέρ, με δημιουργούς γυναίκες από την Ελλάδα, την Ισπανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Μετά από κάθε προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση σε θέματα πολιτικής δράσης των γυναικών. Οι περισσότερες ταινίες προβάλλονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Η Ταινιοθήκη της Ελλάδας βρίσκεται στην Ιερά Οδό, αρ. 48 & Μ. Αλεξάνδρου 134-136 (μετρό Κεραμεικός)

Στο διήμερο περιλαμβάνεται και ειδική προβολή του καναδικού ντοκιμαντέρ «Mικαέλ Ζαν – Μια αφοσιωμένη γυναίκα» του Ζαν-Ντανιέλ Λαφόντ, ευγενική προσφορά της Πρεσβείας του Καναδά.

een-griekse-tragedie-c2a9-nicole-van-goethem

Οι γυναίκες, αν και παραμένουν μέχρι σήμερα μειονότητα στην πολιτική ζωή, προσπαθούν όλο και περισσότερο να επηρεάσουν την πολιτική ζωή και να συμμετάσχουν στην λήψη των αποφάσεων με ίσους όρους.

Το διήμερο φεστιβάλ ταινιών αναδεικνύει τις προσπάθειες γυναικών σε διάφορες χώρες να δραστηριοποιηθούν, εντός και εκτός του πολιτικού συστήματος, για να προασπίσουν τα δικαιώματα των γυναικών και να βελτιώσουν την κοινωνική θέση τους. Οι ταινίες παρουσιάζουν επίσης, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες που θέλουν να αναπτύξουν πολιτική δράση.

Οι σκηνοθέτριες των ταινιών αναγνωρίζουν και τιμούν τους αγώνες και τις θυσίες που έχουν κάνει σημαντικές γυναίκες μέχρι σήμερα. Οι δημιουργοί παρακινούν τις νεώτερες να διεκδικήσουν μια πιο ισόρροπη συμμετοχή γυναικών και ανδρών στην πολιτική και στα κέντρα αποφάσεων για ένα καλύτερο μέλλον για ολόκληρη την κοινωνία.

Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 2  Νοεμβρίου, από 18:00 μέχρι 23.00 και το Σάββατο 3 Νοεμβρίου από 16:30 μέχρι 23.00.

Είσοδος ελεύθερη σε όλες τις προβολές και τις συζητήσεις.

Το φεστιβάλ διοργανώνεται σε συνεργασία με την European Feminist Think Tank «Gender 5+», την Βέλγικη ομάδα γυναικείου κινηματογράφου «Elles Tournent» και το σωματείο WIFT GR (Wοmen in Film and Television).

Οι ταινίες συνοπτικά:

*Εγώ αποφασίζω– το τρένο της ελευθερίας (Ισπανία, 2014)

Συλλογικό ντοκιμαντέρ μίας ομάδας 80 Ισπανίδων σκηνοθετριών.

Ένα νέο νομοσχέδιο κατά του δικαιώματος της άμβλωσης προτάθηκε από την Ισπανική κυβέρνηση το 2014, και πυροδότησε μια  τεράστια κινητοποίηση που στέφθηκε από επιτυχία: το νομοσχέδιο δεν υπερψηφίστηκε και ο υπουργός δικαιοσύνης που το παρουσίασε αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

* Σύνορα (Καναδάς, 2016),  Κλόη Ρομπισώ,  ταινία μυθοπλασίας

Στο Μπέσκο, ένα νησί με πλούσιο υπέδαφος, μια  ιδεαλίστρια  νεαρή πολιτικός, η Φελίξ, έρχεται να διαπραγματευτεί  τα δικαιώματα εξόρυξης για τον  Καναδά. Τρεις γυναίκες, κάτω από πίεση, ασκούν πολιτική και παράλληλα προσπαθούν να βρουν μια ισορροπία μεταξύ της προσωπικής και επαγγελματικής τους ζωής.

* Τα κορίτσια της βροχής (Ελλάδα, 2012),  Αλίντα Δημητρίου, ντοκιμαντέρ

Το τρίτο μέρος της τριλογίας της σκηνοθέτριας με θέμα τη συμβολή των γυναικών στους πολιτικούς αγώνες του εικοστού αιώνα. Η ταινία ασχολείται με γυναίκες που φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν κατά τη δικτατορία των Συνταγματαρχών της περιόδου 1967-1974. Πενήντα γυναίκες καταθέτουν τις μαρτυρίες τους. Όλες μοιράζονται το ήθος των γυναικών που πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση.

* Μια ελληνική τραγωδία (Βέλγιο, 1985), Νικόλ Βαν Γκέτεμ, ταινία κινούμενων σχεδίων

Τρεις μισόγυμνες γυναικείες φιγούρες αγωνίζονται να συγκρατήσουν τα καταρρέοντα ερείπια ενός αρχαίου Ελληνικού ναού. Μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Αλλά τι θα γίνουν οι καρυάτιδες που απελευθερώνονται από το βάρος τους;  Η ταινία απέσπασε όσκαρ το 1986.

* Ελιαν Βογκελ Πόλσκυ  (Βέλγιο, 2018) Χάλε Τσίνικαρ & Ανιές Ουμπέρ,  ντοκιμαντέρ

Η Eliane Vogel Polsky ήταν μια γυναίκα ιδιαιτέρων ικανοτήτων . Εξαιρετική βελγίδα δικηγόρος και σπουδαία Ευρωπαία, συνεισέφερε  στην βελτίωση της θέσης της γυναίκας στην Ευρώπη. Μέσα από αρχεία και σπάνιες μαρτυρίες, αυτή η ταινία αποτυπώνει τους αγώνες και τις επιτυχίες της.

* Προηγούνται οι κυρίες (ΗΠΑ, 2016), Μόνα Αλ Ναγκάρ, ντοκιμαντέρ 

Το 2016, η Σαουδική Αραβία χορήγησε στις γυναίκες το δικαίωμα συμμετοχής στις τοπικές εκλογές, τόσο με την ψήφο τους όσο και με την υποψηφιότητα τους. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας. Πώς βίωσαν οι γυναίκες στην Σαουδική Αραβία αυτό  το νέο τους δικαίωμα;

* Μιλήστε μου για την βροχή (Γαλλία, 2008),  Aνιές Ζαουι, ταινία μυθοπλασίας

Η Agathe Villanova έκανε τα πάντα για να φύγει από τη Νότια Γαλλία, όπου μεγάλωσε. Όταν όμως το κόμμα της την στέλνει  αναγκαστικά πίσω στην γενέτειρα  της, για λόγους ισότητας των φύλων μεταξύ των υποψηφίων, δεν έχει άλλη επιλογή. Θα είναι μια ευκαιρία να επιστρέψει στο πατρικό της,  όπου η αδελφή της περιμένει να τακτοποιήσει τις υποθέσεις της αποθανούσας μητέρας τους…

*Mικαέλ Ζαν – Μια αφοσιωμένη γυναίκα  (Καναδάς, 2015), Ζαν-Ντανιέλ Λαφόντ, ντοκιμαντέρ

Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2005, η Μικαέλ Ζαν έγραψε ιστορία όταν έγινε η πρώτη γυναίκα και μαύρη πολίτις που ανέλαβε χρέη Γενικής Κυβερνήτριας του Καναδά. Ένα εμπεριστατωμένο πορτρέτο μιας αφοσιωμένης δημοσιογράφου που αφιέρωσε τη θητεία της στους νέους, στις γυναίκες, στους αυτόχθονες πληθυσμούς και στον πολιτισμό.

 

Πληροφορίες:

Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Ιερά Οδός 48 & Μ. Αλεξάνδρου 134-136 (μετρό Κεραμεικός)

Τηλέφωνο: 210 36 12 046

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 02/11

 

Φεστιβάλ “Γυναίκες & Πολιτική / Women & Politics” σε διοργάνωση του Δήμου Αθηναίων και του ΟΠΑΝΔΑ

Σε συνεργασία με την European Feminist Think Tank «Gender 5+», την Βέλγικη ομάδα γυναικείου κινηματογράφου «Elles Tournent» και το σωματείο WIFT GR (Wοmen in Films and Television).

18:00 Ειδική προβολή σε συνεργασία με την πρεσβεία του Καναδά

Michaelle Jean – Μια αφοσιωμένη Γυναίκα
Ζαν-Ντανιέλ Λαφόντ (Καναδάς) – 52’ –
Ντοκιμαντέρ
19:00 Εγώ αποφασίζω
Από μία ομάδα γυναικών σκηνοθετών στην Ισπανία –
Ντοκιμαντέρ

Θα ακολουθήσει συζήτηση: Colette de Troy, Marie Vermeiren (Elles Tournent)

21:00 Σύνορα
Xλόη Ρομπισώ (Καναδάς) –
Ταινία Μυθοπλασίας

Θα ακολουθήσει συζήτηση: Colette de Troy, Marie Vermeiren (Elles Tournent)


Είσοδος ελέυθερη.

 

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 03/11

 

Φεστιβάλ “Γυναίκες & Πολιτική / Women & Politics

16:30  Τα κορίτσια της βροχής
Αλίντα  Δημητρίου (Ελλάδα) –
Ταινία Μυθοπλασίας

Την ταινία θα προλογίσει η Ρέα Βαλντέν, θεωρητικός κινηματογράφου, μέλος ΔΣ του WIFT-GR

 

19:00  Προβολή 3 Ταινιών Μικρού Μήκους

• Μια ελληνική τραγωδία της Νικόλ Βαν Γκέτεμ (Βέλγιο) – Ταινία κινούμενων σχεδίων

• Ελίαν Βόγκελ Πόλσκυ των Χάλε Τσίνικαρ και Ανιές Ουμπέρ (Βέλγιο) – Ντοκιμαντέρ

•Προηγούνται οι κυρίες της Μόνα Αλ Ναγκάρ (ΗΠΑ) – Ντοκιμαντέρ

Θα ακολουθήσει συζήτηση: Colette de Troy, Marie Vermeiren (Elles Tournent), Agnès Hubert

 

21:00  Μιλήστε μου για τη βροχή
Aνιές Ζαουί (Γαλλία) –
Ταινία Μυθοπλασίας

Θα ακολουθήσει συζήτηση:  Colette de Troy, Marie Vermeiren (Elles Tournent)

Είσοδος ελεύθερη.

 

 

 

Για το αναλυτικό πρόγραμμα του φεστιβάλ, πατήστε εδώ:

https://www.opanda.gr/images/programma_athens_festival_2018_FINAL.pdf

 

9ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

  9th ATHENS AVANT GARDE FILM FESTIVAL

17-29 OΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018

 

                                                          ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

 

                TA BΡABEIA TOY 9ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

 

                                            

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΕΩΣ ΤΙΣ 31/10 ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

               

           Once Upon a Time in November.jpg                                                                        

Ολοκληρώθηκε πριν λίγο, με την προβολή της κλασικής, αποκατεστημένης ταινίας Il Bell’ Antonio/Μπελ Αντόνιο του Μάουρο Μπολονίνι σε σενάριο του Πιερ Πάολο Παζολίνι, η τελετή λήξης του 9ου Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, που επέστρεψε φέτος δυναμικά ύστερα από τρία χρόνια απουσίας. Η κλασική ταινία προβλήθηκε με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Οπτικοακουστικής Κληρονομιάς.

Η βραδιά άνοιξε με μια συναυλία μικρού μήκους από τους μουσικούς Φαίδωνα Μηλιάδη (βιολί) και Αλέξη Καραϊσκάκη (βιολοντσέλο) σε έργα των Ιάννη Ξενάκη και Μωρίς Ραβέλ.

Λόγω απήχησης, το φεστιβάλ δεν θα ολοκληρωθεί στις 29 Οκτωβρίου, όπως ήταν προγραμματισμένο, αλλά θα συνεχιστεί  έως την Τετάρτη 31 Οκτωβρίου με επαναληπτικές προβολές κάποιων επιλεγμένων προγραμμάτων.

*Μεγάλος νικητής της βραδιάς στο Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα Αφηγηματικά + Όχι/2 Narrate or Not αναδείχθηκε ο Αντρέι Γιακιμόφσκι από την Πολωνία για την ταινία του Once Upon a Time in November/Μια φορά κι έναν καιρό το Νοέμβρη με ήρωες τους άστεγους Μάρκι και  Μουμ και τον σύντροφο της Μουμ – έναν αδέσποτο σκύλο ονόματι Μάτε. Μητέρα και γιος έχουν χάσει το διαμέρισμα που είχαν στο κέντρο της πόλης εξαιτίας των απάνθρωπων πολιτικών στέγασης που επιβάλλει το δημαρχείο. Η Μουμ χάνει ακόμη και τη θέση της στον ξενώνα για τους αστέγους, επειδή δεν επιτρέπεται ο Μάτε εκεί. Εκείνη όμως προτιμά να παραμείνει άστεγη παρά να εγκαταλείψει το αγαπημένο της κατοικίδιο…

Σύμφωνα με την κριτική επιτροπή, «λαμβάνοντας υπ’ όψιν προσεκτικά και τις εννέα ταινίες, καταλήξαμε στην ταινία  με την μεγαλύτερη πολιτική και εικαστική συνάφεια ως προς τα ζωτικά προβλήματα της εποχής. Εντάσσει πραγματικά πλάνα διαμαρτυρίας με δεξιοτεχνικό τρόπο στη μυθοπλασία, με καλοφτιαγμένους χαρακτήρες και σχέσεις, χρησιμοποιεί τη ματιά του χαμένου σκύλου ως μέσο απεικόνισης  όλων των διαφορετικών πολιτικών κατευθύνσεων, εξυμνεί την ανθρώπινη ύπαρξη, που είναι ο πυρήνας της ταινίας, και κυρίως πετυχαίνει να δημιουργήσει ένα ριζοσπαστικό και συμπαγές κινηματογραφικό αποτέλεσμα. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό, σε καιρούς ευρωπαϊκής και παγκόσμιας αναταραχής, να ενθαρρύνεται και να υποστηρίζεται η τέχνη που  μετατρέπει τα ατομικό σε συλλογικό, χωρίς  να παίρνει θέση αλλά προτείνοντας νέους τρόπους συνύπαρξης».

Ο νικητής κέρδισε 10.000 ευρώ σε post production services για την επόμενη ταινία του από την Authorwave.

Η επιτροπή απένειμε επίσης εύφημες μνείες στις ταινίες: Φούγκα/Fuga (Πολωνία, Τσεχία, Σουηδία) της Ανιέσκα Σμοτσίνσκα για την ερμηνεία της πρωταγωνίστριας Γκαμπριέλα Μουσκάλα, Γιάρα/Yara (Λίβανος, Ιράκ, Γαλλία) του Αμπάς Φαντέλ και Βασίλισσα του φόβου/Queen of fear (Aργεντινή) των Βαλέρια Μπερτουτσέλι και Φαμπιάνα Τισκόρνια, για την ερμηνεία της Βαλέρια Μπερτουτσέλι.

Την κριτική επιτροπή αποτέλεσαν οι: Εύα Όρμπανς (επιμελήτρια), Iόλη Ανδρεάδη (σκηνοθέτρια), Μαγιού Τρικεριώτη (σκηνογράφος), Μαρκ Ράπαπορτ (σκηνοθέτης) και Μενέλαος Καραμαγγιώλης (σκηνοθέτης, σεναριογράφος).

*Το βραβείο του τμήματος Πρώτη Ματιά/First Look απέσπασε το ντοκιμαντέρ Η εικόνα που έχασες/Τhe image you missed, ένα κινηματογραφικό δοκίμιο του Ντόναλ Φόρμαν (Ιρλανδία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο) για τον πατέρα του με τον οποίο είχε ελάχιστη επαφή. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο ιρλανδο-αμερικανός ΜακΚέιγκ (1948-2008) έκανε ταινίες για τη σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία και άφησε πίσω του ένα οπτικό αρχείο τριάντα ετών. Τις εικόνες αυτές χρησιμοποιεί ο Φόρμαν για να μάθει τι κοινό έχει με τον πατέρα του.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της κριτικής επιτροπής «το βραβείο απονέμεται στην ταινία Η εικόνα που έχασες του Donal Foreman, η οποία, συνθέτοντας δημιουργικά τις εικόνες του παρελθόντος με τις εικόνες του παρόντος, καταφέρνει να συνδέσει το προσωπικό τραύμα με το τραύμα μιας ολόκληρης χώρας».

Η νικήτρια ταινία εξασφάλισε εμπορική διανομή σε κινηματογράφους τέχνης στην Ελλάδα

(Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Δαναός, Μικρόκοσμος, Τριανόν και στη Θεσσαλονίκη Μακεδονικόν).

Εύφημο μνεία απέσπασαν οι ταινίες: Φάουστ/Faustoντοκιμαντέρ της Aντρεα Μπούσμαν (Μεξικό, Καναδάς) και το Περιστέρι/Pigeon (Τουρκία) για την ερμηνεία του Κεμάλ Μπουράκ Αλπερ.

Κριτική επιτροπή Πρώτης ΜατιάςΆγγελος Φραντζής (σκηνοθέτης), Βασίλης Δούβλης (σκηνοθέτης) και Χέλμουτ Βιτς (κινηματογραφιστής, παραγωγός)

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ

Τιμή εισιτηρίου ανά προβολή: 5 ευρώ

VIVA

https://www.viva.gr/tickets/cinemas/tainiothiki-ellados/9o-festival-protoporiakou-kinimatografou/

Κάρτες διαρκείας :

Α. Κάρτα 5 προβολών:   20 ευρώ

Β. Κάρτα 10 προβολών: 35 ευρώ

Γ.  Κάρτα 20 προβολών: 60 ευρώ.

Δ. Kάρτα 20 προβολών: 45 ευρώ για ΑΜΕΑ, ανέργους και φοιτητές.

INFO

http://9aagff.tainiothiki.gr/

 

Pier Paolo Pasolini-Ο μεγάλος αιρετικός

medeaPier Paolo Pasolini-Ο μεγάλος αιρετικός

12-20 Σεπτεμβρίου 2018

                *Δεκαεπτά φιλμ του σπουδαίου δημιουργού σε νέες κόπιες

                       *Παραλειπόμενα ταινιών του Παζολίνι

 *Έκθεση φωτογραφίας από τα γυρίσματα της ταινίας «Χίλιες και μία νύχτες»

          *Στην Αθήνα ο ηθοποιός και στενός συνεργάτης του Παζολίνι Νινέττο Ντάβολι

            και ο φωτογράφος Ρομπέρτο Βίλλα

 

Ταινιοθήκη της Ελλάδος

 

Θερινός Κινηματογράφος Λαΐς

 

Ιερά Οδός 48 & Μεγ. Αλεξάνδρου 134-136 /  Μετρό  Κεραμεικός

 

 

 

Ένα μεγάλο, αναδρομικό κινηματογραφικό αφιέρωμα στον Πιερ Πάολο Παζολίνι διοργανώνει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος μαζί με την Πρεσβεία της Ιταλίας στην Ελλάδα και το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο στην Αθήνα, με την υποστήριξη του Ιstituto Luce Cinecittà (Ρώμη)  και της Cineteca di Bologna (Μπολόνια).

To αφιέρωμα Pier Paolo Pasolini-Ο μεγάλος αιρετικός συγκαταλέγεται στις δράσεις του «Θερινού προγράμματος» της πρωτοβουλίας Tempo Forte Italia-Grecia 2018, στόχος της οποίας είναι δοθεί μεγαλύτερη ώθηση στις πολιτιστικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν 12-20 Σεπτεμβρίου στον θερινό κινηματογράφο Λαΐς.

Το κοινό, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τη σχεδόν πλήρη φιλμογραφία του σκηνοθέτη (17 ταινίες) μέσα από νέες κόπιες των ταινιών του σε φιλμ 35mm, οι οποίες τυπώθηκαν από τη Luce Cinecittà και τη Cineteca di Bologna. Οι ταινίες (15 μεγάλου μήκους, 2 μικρού μήκους καθώς και παραλειπόμενα από δύο ταινίες του) θα προβληθούν με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.

 

Πιο συγκεκριμένα θα προβληθούν τα φιλμ:

 

Ακατόνε (Accattone, 1961), Μάμα Ρόμα (Mamma Roma, 1962), Η οργή του Παζολίνι (La Rabbia, 1963), Ερωτικές συναντήσεις (Comizi d’amore, 1964), Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (Il Vangelo secondo Matteo, 1964), Όρνια και πουλάκια (Uccellacci e uccellini, 1966), Βασιλιάς Οιδίπους (Edipo re, 1967), Θεώρημα (Teorema, 1968), Χοιροστάσιο (Porcile, 1969), Μήδεια (Medea, 1969), Σημειώσεις για μια αφρικανική Ορέστεια (Appunti per un’ Orestiade Africana, 1970), Το Δεκαήμερο (Il Decameron, 1971), Οι θρύλοι του Καντέρμπουρι (I racconti di Canterbury , 1972), Χίλιες και μία νύχτες (Il Fiore delle Mille e una notte, 1974), Σαλό ή 120 μέρες στα Σόδομα (Salò o le 120 giornate di Sodoma, 1975).

 

Και οι δύο μικρού μήκους ταινίες:

 

Το τυρί (La Ricotta, 1962-63), επεισόδιο της σπονδυλωτής ταινίας Rogopag, σε σκηνοθεσία των  Rossellini – Godard – Pasolini – Gregoretti και

Τι  πράγμα είναι τα σύννεφα; (Che cosa sono le nuvole?, 1967) επεισόδιο της σπονδυλωτής ταινίας Capriccio all’italiana σε σκηνοθεσία των Monicelli – Pasolini – Bolognini – Steno – Pino Zac- Rossi

 

 

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμα παραλειπόμενα ταινιών του Παζολίνι, καθώς θα προβληθούν κάποια αποσπάσματα που έχουν παραληφθεί από την τελική κόπια των ταινιών του Όρνια και πουλάκια (Ο Τοτό στο τσίρκο -Totò al circo, 1965-66)  και Χίλιες και μία Νύχτες (Ανέκδοτα -Inediti, 1973-74).

 

Αξίζει να σημειωθεί πως θα προβληθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα Η οργή του Παζολίνι (La rabbia di Pasolini). Πρόκειται για τη νέα 80λεπτη βερσιόν της παλαιότερα γνωστής ως Οργής (La rabbia), ένα δίπτυχο φιλμικό σχόλιο της δεκαετίας του ‘60 από δύο, αντιδιαμετρικά αντίθετους, Ιταλούς διανοούμενους: τον αριστερό Παζολίνι και τον φιλομοναρχικό δημοσιογράφο και καρτουνίστα Giovanni Guareschi. Το 2008, ο Τζουζέπε Μπερτολούτσι αποκατέστησε σε συνεργασία με την Ταινιοθήκη της Μπολόνια το πρώτο μέρος του Παζολίνι, δημιουργώντας μιαν αυτόνομη μεγάλου μήκους ταινία.

 

Την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η επίσημη έναρξη του αφιερώματος (είσοδος μόνο με προσκλήσεις) με την ταινία Όρνια και πουλάκια, παρουσία του Νινέττο Ντάβολι, ηθοποιού και στενού συνεργάτη του Παζολίνι, ο οποίος θα μιλήσει για την ταινία. Ο κύριος Ντάβολι θα είναι παρών και την Πέμπτη το βράδυ (20.30)  στην προβολή της ταινίας Χίλιες και μία νύχτες, στην οποία συμμετέχει ως ηθοποιός, για να απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού.

Ο Νινέττο Ντάβολι γεννήθηκε το 1948 στην Καλαβρία. Είναι ηθοποιός και το όνομά του συνδέθηκε στενά με το έργο και την ζωή του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Ο Παζολίνι τον ανακάλυψε όταν ήταν έφηβος, και στην πορεία εξελίχθηκε σε μέντορα και στενό φίλο του νεαρού ηθοποιού. Στην ταινία του ‘Εϊμπελ Φεράρα «Παζολίνι» τον Νινέττο Ντάβολι ενσαρκώνει ο Ρικάρντο Σκαμάρτσιο.

Ο ηθοποιός εμφανίζεται (κυρίως σε ναϊφ ρόλους) στις περισσότερες ταινίες του Παζολίνι,  όπως στο «Όρνια και πουλάκια» και στις «Χίλιες και μια νύχτες». Επίσης διετέλεσε βοηθός του.

Την προβολή της φιλμογραφίας του πολυσχιδούς Παζολίνι θα πλαισιώσει η έκθεση φωτογραφίας του Ρομπέρτο Βίλλα, «Η Aνατολή του Pier Paolo Pasolini» (Gli Orienti di Pier Paolo Pasolini) με φωτογραφίες του καλλιτέχνη από τα γυρίσματα της ταινίας Χίλιες και μία νύχτες (1974). Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου (19.30) στο Μουσείο Κινηματογράφου της Ταινιοθήκης της Ελλάδος. Θα προλογίσει ο καλλιτέχνης. Διάρκεια έκθεσης: 13-27 Σεπτεμβρίου. Αμέσως μετά (20.30) θα προβληθεί η ταινία.

Τις ταινίες του αφιερώματος προλογίζουν οι:

Αντουανέττα Αγγελίδη, Γιάγκος Ανδρεάδης, Κώστας Αριστόπουλος, Μαρία Γαβαλά, Τάσος Γουδέλης, Παναγιώτης Ευαγγελίδης, Γιάννης Ζουμπουλάκης, Μενέλαος Καραμαγγιώλης, Μαρία Κομνηνού, Μαριάννα Κάλμπαρη, Μυρτώ Ρήγου, Νίκος Σαββάτης και Γιάννης Σολδάτος.

Πιερ Πάολο Παζολίνι (1922-1975)

«Μου είπαν ότι έχω τρία είδωλα: τον Χριστό, τον Μαρξ και τον Φρόυντ. Αυτά είναι φόρμουλες. Το μόνο μου είδωλο είναι η πραγματικότητα…».

Το έργο του μεγάλου δημιουργού σημάδεψε τον ιταλικό αλλά και τον παγκόσμιο κινηματογράφο. Ένας διανοούμενος με την πραγματική έννοια της λέξης, ο συγγραφέας, ποιητής, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Πιέρ Πάολο Παζολίνι έφυγε πρόωρα, το 1975, σε ηλικία 53 ετών, στο ζενίθ της καριέρας του, φρικτά δολοφονημένος, ενώ ο θάνατός του παραμένει ακόμα μυστήριο καθώς άλλοι υποστηρίζουν πως επρόκειτο για έγκλημα πάθους, κι άλλοι συνδέουν τη δολοφονία του με κύκλους της ιταλικής ακροδεξιάς. Λίγες εβδομάδες πριν τον χαμό του, είχε ολοκληρώσει το κύκνειο άσμα του, την ακραία, αμφιλεγόμενη ταινία του Σαλό ή 120 μέρες στα Σόδομα –ένα φιλμ πάνω στη φύση του φασισμού, μια αλληγορία για την Εξουσία,  η όποια, όπως έχει πει ο ίδιος,  «κάνει ό,τι γουστάρει  σε απόλυτη αυθαιρεσία».

Ωστόσο πρόλαβε, μέσα σε 14 χρόνια, να αφήσει ένα πλούσιο έργο, που σηματοδοτήθηκε από μερικές αξέχαστες συνεργασίες, όπως αυτή με τη μεγάλη ιταλίδα σταρ Άννα Μανιάνι στο «Μάμα Ρόμα» και βέβαια με την ελληνίδα υψίφωνο Μαρία Κάλλας, με την οποία γύρισε την θρυλική «Μήδεια», τη μοναδική ταινία όπου η Κάλλας παίζει ως ηθοποιός, χωρίς όμως να τραγουδά. Με την Κάλλας συνδέθηκαν με μια βαθιά φιλία. Μάλιστα, το 1969, ο Παζολίνι την φιλοξένησε για δύο βδομάδες στο ιστιοφόρο του «Edipo Re» («Βασιλιάς Οιδίπους»).

Ήδη από το 1955, όταν εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημά Ragazzi di vita, ο Παζολίνι άρχισε να παίζει τον ρόλο του πιο προκλητικού διανοητή της Ιταλίας, με τα βιβλία, τα άρθρα και αργότερα τις ταινίες του να πυροδοτούν αντιπαραθέσεις και συζητήσεις, οδηγώντας τον μέχρι και στα δικαστήρια. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο απεικόνιζε τον υπόκοσμο της Ρώμης, οδήγησε σπουδαίους δημιουργούς, όπως ο Φελίνι, να του προτείνουν συνεργασία στο σενάριο των ταινιών τους  («Νύχτες της Καμπίρια», «Γλυκιά Ζωή»).

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Παζολίνι έγινε με το «Ακατόνε» το 1961.  Η αντίληψη του περί κομουνισμού και θρησκευτικής πίστης, μακριά από δόγματα και φανατισμούς, τον οδήγησε σε αριστουργήματα όπως το «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» (1964) -για κάποιους την κορυφαία μεταφορά της ζωής του Χριστού στην μεγάλη οθόνη. Στο φιλμ, χρησιμοποιεί ερασιτέχνες ηθοποιούς ενώ η Σουζάνα Παζολίνι, μητέρα του σκηνοθέτη, υποδύεται την ενήλικη Παναγία και θρηνεί τον νεκρό Χριστό…

Ο κινηματογράφος, για τον Παζολίνι, ήταν ένας ακόμα τρόπος προσωπικής έκφρασης. Όμως το σινεμά του, δεν υπήρξε ποτέ μόνο μια αισθητική πρόταση. Ανέκαθεν συνομιλούσε με την κοινωνία, ήταν ένα «πάντρεμα» του λυρικού με το πολιτικό, της ποίησης με την ιδεολογία, της διανοητικής ανάλυσης με το πάθος.

 

* «Θα δείξουμε το σύνολο του έργου του Παζολίνι σε αποκατεστημένες κόπιες, και με αυτόν τον τρόπο εκφράζουμε τον σεβασμό και την αγάπη μας για τον κορυφαίο Ιταλό δημιουργό», σημείωσε η πρόεδρος του ΔΣ της Ταινιοθήκης της Ελλάδος Μαρία Κομνηνού στην συνέντευξη τύπου του Ιδρύματος πριν λίγο καιρό. Με την ίδια ευκαιρία η Διευθύντρια του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών  Μόνικα Τσέκα υπογράμμισε το πόσο επίκαιρος φαντάζει ακόμα και σήμερα ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, και πόσα έχει να μας πει για την σημερινή Ευρώπη. «Ο Παζολίνι αποτελεί την ενοχλητική συνείδηση μιας κοινωνίας που τον έχει ακόμα ανάγκη», τόνισε.

 

 

 

Οι προβολές ξεκινούν καθημερινά στις 20.00 και 22.15 (εκτός από την προβολή της Πέμπτης 13/9 που ξεκινά 20.30 και την πρώτη προβολή της Κυριακής 16/9 που ξεκινά στις 19.45 ).

 

Εισιτήρια: 5 ευρώ (γενική είσοδος). Θα διατίθεται εβδομαδιαία κάρτα (κόστος: 50 ευρώ, 30 ευρώ μειωμένο).